Db Moneta Bononiensi 4^ 



sinatn perlineanf, esse posse, cum Felsina in Gallornm potesta- 

 tem venerit, anlcquain Elrusci ciijuslil)et generis nnmniis u- 

 tereDtur. Qi]ai)roj)ter non solum esse roiruni non debet, quod 

 ex veteribus Scriptoribus nemo de nuramis ejusmodi verba 

 fccerit.quod mirum Zanello visum est, sed ne suspicari qui- 

 dem nuMus potest, quod tamcn idem est suspicalus Zauetlus, 

 ex nummis Etruscis, quorum incerla est Civilas, aique aelas, 

 vol unuin esse, qui ad Felsinam pertineat. 



Neque vero putaverim cuiquam , harum quantumvis inscio 

 rcrum, subire animo posse, ul cum Etruscorum aetate nummis 

 Felsina caruerit, hand caruerit aelale Gallorum. Id ne Zanelto 

 quidem in menicm venil. Macchiavcllum praetereo, cujus inge- 

 nio uli Felsinac efiingere nummos placuit, cum princeps esset 

 Etruriae, sic et alios ejusdcm Felsinae placuil eliingere, cum 

 in Gallorum incidit [lotestalem (i). Incredibiie enimvero pu- 

 taveris, quod exslilerint (exstitere tamen) aliquando ejusmo- 

 di ingeuia, quibus imagiuari in deliciis quidquam fuerit, quod 

 lamquam verissimum vendilarent. At Gallorum certe quidem 

 Transalpinorum, ex quibus Cisalj)ini advenere, nulli exstant 

 Dummi, nisi qui ad Civitates aut quas Graeci incolueiunt, aut 

 lis conlerminas, aut cum iisdem commercio devinctas perti- 

 neant . Quod si adhibenda Sperlingio fides est (2), ex tot Gal- 

 lorum nummis, quos in lucem Boulerowius (3) prodidit, ne 

 unus quidem est, qui vel Romanis, vel cuipiam e Gallia dc- 

 ductae Coloniae adlribui debeat. Hand quidem Gallicorum est 

 nummorum aetas finibus adeo brevibus coercenda , eaque, ut 

 Eckelius opinatur (4) , ad tempora aliquanto remoliora pro- 

 ducenda est; ita tamen ul Gallorum sit in Iialiam incursione 

 longe posterior. Quod ad i[)Sos autem Gallos Cisalpinos spec- 

 tat, quaenam est in eorum potestatem redacia Civitas, cu- 

 jus adhuc, ul supra monni, vel unus in lucem nummus pro- 

 dierit? Neqne pulavcris Gallicos nummos a vicioribns Roma- 

 nis congeslos, (usosqne fuisse ad unum omnes, sive ut num- 

 mos cuderenl novos, sive ul in alium verterent usum. Qnam- 



(.) 1. e. 



(i) De num. nrni cm. e. 87. 



(3) Rccherrhes cuiieosrt de Monnojrei dt Praoce. 



(4) D. N. T. 1. p. 62. 



