AmMAD. niYilOL. PATHOLOGICAE 221 



initaiiten^, ant si remcdia haec sedantia aliquando profuerint, 

 eoruin actio salutaris exerceri nequit quin vascularis conge- 

 stio aiigeatur. 



Deductiones. 



Nunc vero ut, quae in hisce disquisilionibus disputavimus, 

 paucis couiprehendamus , hae deductiones a nuper allata ob- 

 servatione inferri milii posse videnlur. 



1. Subitam aegroti mortem probabiliter ortara esse imme- 

 diate a laesione medullae oblongatae. 



2. Ilanc ob laesionera viiam extiiigui, quia medulla oblon- 

 gata praeterquamquod directum infiuxum in respiralionis ne- 

 gotium exercet, quodammodo etiam in homine motibus cor- 

 dis, et sanguinis circulalioni praeesse videtur. 



3. Symptomata quae Rostan, Laileniand, et Scipio Pinel po- 

 suere ut characteres mollitiei cerebralis nee firma esse nee cer- 

 ta, et huic vitio tamquam peculiaria haberi non posse. 



4. Cum eo quod relulimus facto comparatas non se regere 

 doctrinas edilas a quil)usdam neotericis Physiologis de multi- 

 plici munere divertis hemisphaeriorum cerebri parlibus juxta 

 illos creditoj quamvis enim ex his partibus earum plurimae 

 degeneratione laborarent, niliilo tamen secius in aegro nonnul- 

 lae functiones vigueruut quae ob earum laesionem interrumpi 

 certe nccesse erat . 



5. Enunciatas doctrinas cum apparatu syraplomatico con- 

 sensisse in eo tantum quod officia medullae oblongatae, fbrni- 

 cis, et cornuorum Ammonis respicit. 



6. Mollitiem denique cerebri quamvis peculiarem et inje- 

 ctioni vasorum arachnoideae junctam veluti inflammationis ef- 

 fectura generatim babendam non esse, immo potius in qui- 

 busdara casibns dependentem a peculiari perturbatione nutri- 

 tionis sen rcproductionis considerandam. 



Et bic serraoni meo finem impono. Me fortunatum si haec 

 mea observatio, et paucae animadversiones superadditae vel 

 unam e tot diflicullatibus noirifica Aniraalis Econotniae phoe- 

 nomena obvolventibus e medio toUere poterunt ! Si quid au- 

 tem eae a Vobis, Academic! doctissimi, benevolentiae signum 

 promeruerint, laetabor equidem, et meos labores fructum am- 

 piissimuDi coDsecuios gloriabor. 



