2^4 MiCHAEUs MEorni 



et qointae conjtigationi adnecliinlur , aiigulo admodnm anito 

 anteiioies paries versus (Iccli , subque nexus piincio tnincmn 

 praesertim sextae evidoDler crassiorem fieri (i): quod contra- 

 ria contingerel ratione, ii si ramusculi a memoralis cerebri 

 parlibus prolicisccrentur: propcnderc neinpe posteriores ad par- 

 tes debcrent, in quibus qiiintnm, alquc sexlum par suum ha- 

 bcnt cippum: oporleretqne majorcm incipcro crassiuulinein 

 supra iubitionis, angiilive punclum , subtus vero nuinquam. 

 O'lae porro Petili obscrvationcs a Bergenia (2), fVinslowio 

 (5), aliisque confirmatac fiicrnnt. Scd anatoniici in antifjua 

 de inlercoslalis orlu opinione perstitcrunt. Tanta incst, ut prae- 

 conceplis se se exuant ideis , in hominibus diflicultas! 



Non ego tamcn nuper nuncupalis auctoribus adstipulor, 

 dum addiint, ramnlos nerveos, de quibus nunc sermo est, a- 

 scendentes esse, sympalhicoque consurgere. Neque injuria re- 

 darguit illos Meckelius , quum ostendit, easdein contra eos 

 allerri posse oppositiones, quibus ii ipsi muniti ei adversantur 

 (4)- Q'"'' qiiidem in disputatione, sicuti in ceteris bujusmodi, 

 et veritalern, et errorem utrinque inveniri rnihi persuasnm 

 liabeo. Veritas est, quotiescnmque derivatio nervorum a par- 

 te conlraria statula, falsa demonstretur : error, ubi derivatio 

 altera sabslituatur. Centris enim, ita dictis, forniationis, qui- 

 l)us irunci , raniiqne orianir.r, qui varias, dissitasque corporis 

 regiones pervadant, non amplius adhibenda est fides. Atque,ne 

 e proposito cxeam, canspiciatur praeparatio facia, ul ajunt, 

 ad naturam, am analomica figura, exemplique gratia, una ex 

 ilh's sex, quae in 1.* Meckelii laliula sculptae sunt, quaeqne 

 inter accuraliores , eleganlioresque sunt profecto recensendae 

 (5). Si eaui ad horizonleni intuearaur, oculosque a sinistro la- 

 tere ad dexterum, el contra, convertamus, ramus, ramive sex- 

 tae conjugalionis, vcl ascendentcs, sicuti nialumus, vel descen- 

 dentes sunt: vidianusque iia jacet, ramulisque varialim re- 

 penlibus est adeo praedilus, ut, an ascendat, an descendat 



(1) V. Histoire de l' Acca.lemie royale <3es sciences. Annce 1717. Paris 1729. 

 (a) V. JInller. Dispiit. Anat. T. 2. p. 883. 



(3) V. T-Vinslow. Exposiiion anatomiqiic etc. Traite des nerves. §. 368. 



(4) V. I. F. Meckel, etc. Tractalui analomico-physiologicus de quinto pare ner- 

 Iflm cerebri §. 5i. 



(5) V. Meckel. Op. Cit. 



