SiNGULARIS ANEURYSMATIS CASUS 270 



gins inilulgens lu peripnenmoniam incidlt aculissimam, quae 

 aegre admodiiin cornpluiibus sanguinis evacualiouibus , et 

 nietlicatnoniis ad vascularem actionem depriraendam eflicacis- 

 simis couipressa est. Convaluit lamen et ex eo anno ad an- 

 nual usque 1834 valetudine usus est satis bona si reuniata 

 quaedam levioia excipias quae brevi absque ulla cuiatlone 

 discussa sunt. Aesiale vero ejus anni cum graviori reumaie in 

 sinisiro femora se afRci diceret Chirurgum consuluit, doiere si- 

 bi femur dixit paullo infra inguen , atque inde dolorem ad 

 genu excurrcre;, doiere aulem praecipue cum slans consisteret , 

 maxime vero cum incederet. Chirurgus liniraentum dolenli ap- 

 plicuit, tam aliquanlum sanguinis per hirudines emisit. Quae 

 cum parum prollcerent, cumque tumor subtus inguen obortus 

 esset, atque augeretur in dies, collegam nostrum Alexandriuium 

 in consilium adliibuit. Is ex manifesia pulsatione tunioris qui 

 in ipso femoralis communis trajcctu situs erat, saccum aneu- 

 rysmalicum procul dubio comperit, et Chirurgiae opem expe- 

 tcndam ratus, me advocavit quiacgrotum inviserem. Commotus 

 sum vchementer hominis periculo. Etenim aneurysma diflusuin 

 esse ipsa incrementi celerilas indicabaf, terrebat autem homi- 

 nis conslitulio vasculare systema turn ex naiurali habiiu, turn 

 ex perpessis morbis valde affectum praeseferens. Omuino vide- 

 bam unicam spem salulis in operatione Chirurgica esse posi- 

 tam. Atqui in sul)jecto admodum plelhorico tanta, ac tam su- 

 biia circuli sanguinei conversio non erat sine magno discriini- 

 nej etenim lalerales ductus per quos sanguinem derivare opus 

 erat et paiici eo loco sunt, et tenues, et ex nova et copiosa 

 sanguinis irrutione aut inflammalionis , aut distensionis peri- 

 culura suberat. Oportebat autem aegroto et necessitatem ope- 

 rationis suadere, et metum dissimulare ne animum desponde- 

 ret, et periculosam curationem renueret. Interea ejus consan- 

 guineos , el familiares monui , atque Emioenlissimum Cardi- 

 nalem Oppizzonium, cui Britius auriga erat, de morbi gravi- 

 tate , de curatiouis necessitate, de ancipiti exiiu non ccla\i. 

 Sanguinem pluries emitti , glaciem tumori superponi curavi, 

 at ut tenuissimo victu aeger uterctur praecepi, quod pracce- 

 plum ita scrvavit, ul nullum omnino cibum sumeret, et juscu- 

 lo carnium vitam sustentaret. Triduo sanguinis emissiones ite- 

 ratae sunt non minus quam octo,glaciei usu nunquam intermis- 

 soj quae adco profecerunt ul jam tunc el tumoris moles desede- 



