De solotioke prob. fermatii 3i I 



aique 



O A = -/(xS +J2— 2 6 a: cos ( A — <a) } 



quorum valorum alternm per <p , alterum per <p' brevi- 



tatis caussa denotabimus. Sumtna porro trium reciarum littera 

 S repraesenletur , ct erit 



quae quantiios per debitos valores elementorum x, a mini- 

 mum evadere debet. Inlerea ex docirina calculi differentialis 

 dcducitur 



(B) 

 itemque 



((f S\ X — a cos o X — i cos ( i — o') 

 ale) = ^ -^~ "^ ^' ' 



l« J I ..X. sinO h X. s in ( k — o) 



(^/ S \ _ a x. sin 

 To) ~ <p 



9' 



Hinc ex maximorum ^ minimorumque iheoria haberi comper- 

 tum est 



(D) (p^^^f x — b. cos (S — o) ) -^ -H X — a. cos w = 



' x,u 



a. sin O b sin (k — o) 



Ex hac postrema aequatione facillime patet haberi posse 



a2 (1 _ cos2 o) __ b'^('[ — cos (ft— o)) _ 



Denique si haec aequalio subtrahatur ex idenlica i = i, infe- 

 renius 



(pi^ ^ — a''-{\— cos^ o) f^^ ^ — J2^ 1 _ cos ik — o )\ 



et ideo 



'p%,tt 

 (F) X — a cos zzl(x — b (cos k — o) )^r- • 



T. IV. 40 



