324 Petri Callegari 



^ 2 



,! _|_ J2 _ c2 



Ast, posito AB = c, habelur cos A =^ — -— ; — ~, unde pa- 



tet ^ (a*-+-i^ — aicosA) rz:*^^ 1 , quod est theorema e- 



nuncialum. 



i5. Sicjua recta ex tribus OA, OB, OC supponatur con- 

 sldiis, exempli gratia OC, idem erit ac quaerere punclum in 

 circuli circumferenlia, ex quo ductis rectis ad alios duos pun- 

 clos, cariim snmma minimum evadat. 



Istud probleraa, quod etiam ab Hospitalio (i) resolutum 

 fuit, faciliime resolvi potest per formulas quas invenimns. No- 

 bis satis sit illius mentionem fecisse, et ad reliqua pergamus. 



1 6. In exprcssione, quam per S denotavimus (§. 2) clenien- 

 tura X ab <y non dependebat , at quidem unum allerius ele- 

 menti esse functionem snpponi poierat. Quamobrem ponalur 

 ^=/('=^), et ideo habebitur aequauo 



iT-K* — a-coso^4-ax.sinO I — |(x — J.coso) — ix.sin'A — o) 



dx\ \dor \dor 



^^r ^. -^ vz ='■ 



Hinc ob relationem, quae inter elementa j:, et a> inlercedit, 

 nonuullas indagines instituere possumus, si placet, in quibus 

 laudaius Comes de Fagnanis immoratus est. 



17. Si vero in formula (A)secundi paragraph! j:,* uti quan- 

 tilaics costanlcs , et vicissim a et b uti quanlitates variabiles 

 iiuueamur, et ideo ponatur x = a, et a=x, i>=j, habebimus 



S = a 4- (^^ + (^i'y . 



Haec expressio minimum evadere debet, quoties minimum sit 

 'Px'^'P'y, quam qiianlitatem per S' denotabimus , ubi a est 

 elemenlum invariabile. 



iMajoris generalitatis canssa supponamus rectas A O, O B, 

 ( Fig. 5. ) angulum X compreheodere . Prirno obtinelnmus 



(0 Analyse des iiifininicrit petit, pag. ^q. Paris. i^iS. 



