026 Petri Callegari 



post differenliationem , coiisuela aequatione consliluta jiixta 

 doctriuatu de maxirnis, atque minimis, oblinebiiur 

 X (x — a cos o) OJ^ . a sin ( A — «) 



(V) —5: — ^-^ 



'Px X sink —a siu (A — o) 



Ex Venice C normalis C P ad basim EF demitlalur , el eiit 



_ _, x(x — a cos (.i) 



fb, z= . . ac 



O F = j/ ( a' ■+- j2 — 2a J cos {k — '*')). "nJe post substilu- 

 tionetn valoiis elementij' superius reperli habebiraus 



(p . a sin ( A — o ) 



0F = : . 



X sin A- —a sin (A — o ) 



et ideo PE=:OF infertur, nem])e perpendicularem ex Veni- 

 ce trianguli deductam in basim EF ( quae minimum esse de- 

 bet ) earn seoare eodem modo , quo a puncio O dividilur , 

 per quod ducia esse debet. 



Ex hisce hoc coroUarium deducltur. Si recla EF in puncto 

 O quocumque modo secta, eliam dividatur in P eadem ratio- 

 ne, atque normalis indefiniia P C evehalur, et ex quocumqne 

 hujus perpendicularis puncto C duae rectae demiltanlur, quae 

 transeant per extreroitates lineae datae FE , isthaec minimum 

 evadit quoad angulum, qui hac constructione constiluilur in 

 puncio C. 



19. Si vero equationem (V) praecedenlis paragraph! evol- 

 veoius juxta potenlias decrescentes elementi jc, habebimus 



x3 — A x'^ + B X — C=:0, 



( ubi A, B, C erunt quanlitates invariabiles ) ex qua aequa- 

 tione X innolescet. 



20. Praeterea unicuique angulorum BOC, A OC delermina- 

 lum valorem tribuere possumus, et ex aequalionibus paragra- 

 phi dccimi septimi valores elemeniorum jc,j in functione a, 

 et cci expressos habebimus, qui in formula summae S' substi- 

 tuendi erunt, et postea in expressione, ad quam deveniraus, so- 

 lum & quamitatem variabilem intueri dcbebimus. 



Reapse cosCOB=:o, cos AOC = o supponantur, videlicet 

 linea FE normalis ad lineam BO habcatur , et oblinebiiur 



