362 Ar-OYSii Calori 



bitac, hie eral processus oihitalis g, Fig. 8., qui omnes hu- 

 jusiuodi procesiiuini cbaracteres adluic reliuebai: nam et ca- 

 nalcs in(raorl)ilaIes lo. lo jam nerviiin maxiilarem superiorem, 

 sociamque arleriam incluJentes olFerebal, praebebatcjue fnl- 

 crum, et Uitamen ramo ophtabnico /j,Fig. 9.Tab.XXXlII. paris 

 quinii nervorum cereliri , musculo in unico bulbi molori cum 

 suo nervo i, arleriis ophlabnicis o o, et texlui ceUulo-adipo- 

 so. Ad hitera porro ciiigebatur ab aUs majoribus//, Fig. 8. 

 Tab. XXXIII. ossis spheuoidei, a quibus, cura nonnullo tractu 

 recederot, originem dabat fissurae 9,9, quae vocalur spheuo- 

 majiillaris. Tandem dura mater eum supcrscandebat , atque 

 adeo obtegebat, ut banc inter et ipsuni intercsset tantum inter- 

 valli, quantum ad partes molles, quas nupcr receusuimus, sa- 

 tis esset : quarc processus jau) descriptus hac raliouc pcrpcn- 

 sus, etsi orbitae elementum adhuc maneret, transferehatur ta- 

 men ad novum officiura, illud, cui inservitura fuisset porlio 

 horizontabs ossis frontalis, scilicet basis internae cranii por- 

 tionem efformandi. 



Hae mutationes, quibus obnoxium fuerat os maxillare su- 

 perius, novae quidem, admirandaequae sunt, sed ob inter- 

 mediarura partium atrophiam, absenliam, atque exclusionem 

 facile consecuturae. Diu mecum ipse cogitavi , num hoc fac- 

 tum humani organismi tam insuetum perlinere posset ad le- 

 gem connexionum organicarura, el ad alteram, quae immedia- 

 te ex ea consequitur, affinitalis elcctivac elementorura organi- 

 corum, quas leges GeofTroy Saint Hilaire proposuit ad illu- 

 strandum, ao magis magisque comprobandum suum inventum 

 nobilissiraum , iheoriam scilicet Analogorum. Sed quolies mi- 

 hi fuit studium hisce legibus illud accomodandi, toties mihi 

 fuit fruslraneum, cam ipsae semper facto obstiterintj tum ma- 

 xime quod earnm auctor immutabiles statuere non dubilavit; 

 quin immo praedicat organicarum partium poiius destructionem 

 quara translationem evenire. Quamobrem arbitror me a veri- 

 tate non abfuturum esse, si affirmavero factum, de quo est 

 quaestio, a legibus theoriae analqgorum prorsus secedere, per- 

 que eas explicari nullo modo posse. Ego autem non conten- 

 dara, utrum sit, an non illarum legum exception sed defendam 

 tanlummodo idem ipsum cadere sub legem contrariam, earn 

 nempe , cui Meckelius nomen variationis fecit. Atque hie 

 in animum jam inducere nequeo, cur GeofTroy, ubi in sua 



