De Microuetris 389 



PuncUim quodlibel M curvae commuDi abscissae x respon- 

 dcQs dirimeiur a chorda juxla direclionem y qaaulilate 



(1 4) M m = tang. £. x — ec log. \ —S—— 



Id— a ' 



quae nulla fieri debet, quando x=o, x = m. 



§. 6. Qnidani eril igiiur pro M-Ti valor maximus, proinde- 



(t/..Mw\ ce. 



—J — 1=0, seu tang g-+- ■ — - = ; ex quo 



laug.'^f 



sumpto juxta conslmctionem nostram signo — radicalis per 



ea, quae dicenda sunt §. lo, et propter opportunas reducliones 



reperielur 



5 sin. B — et 



(15) x=--: , 



^ SID. e 



quod si substitualur in acqualionibus (8), et (i4)» habebltur 



« ( 1 COS. f ) 



(16) r = alog. 7-5 r-;— . 



^ ' •' ( P — a) sin. £ 



^ sin. £ — a a ( 1 — COS. £ ) 



(17) M TO ( maximum ) = a log. r—\ ^— r — • 



^ ' *• ' COS. £ { fi — ") sin. £ 



§. 7. Variat intervallum maximum M/7>, et respondens illi 

 abscissa x, dura mutatur e, sive inclinatio chordae AB, quae 

 filum sublcndit, idest cura sola immutatur posilio puncli in- 

 fimi B. Si per vices ponatur e =:3o", =45"> =.0o"> obtinebitur 



I r 2 — V^Jt 



X = /? — a V2 



r ^2 — 1-1 



(18) Pro£ = 450'^=«'''sL«7:Z7j 



/ Mto=:/? — aV2 — a log. j* - *"" I c * — y. 



