ANTONII SANTAGATA 



De liomhjcibus nonnuUisque ad eos pertinentibiis. 



A, 



.rles omncs, quae vitae commoJis, el Relpublicae ser- 

 viunt universae sic, modo aluDtur at crescunt, ul illarurn incre- 

 menia niaximam in omnibus moveant admirationem. Ipsa cu- 

 juscuinque generis mar.liinnmenta, quae ad eas pertinent, non- 

 ne tanto moderatorum eflingunlur ingcnio, ct tanta opificum 

 reguntur solerlia, ut propositis usibus pluriuru opinione, et e- 

 tiam diclis respondeant niniis? Nonnnllorum est querimonia 

 niultos sibi vioiura comparare non posse, cum id pauci nunc 

 praesient, quod olini vix conficiebanl permuliij sic instrumenta, 

 quae linum, et lanara in fda intorquent, vel tolas texunt dum 

 antea pliirium ministeiio excrcebanlur, nunc solus urget pue- 

 rulus, vol muliercula, adeo sumtuis excellunt subsidiis, omnique 

 parte singulisque numeris sunt expleta. Has inter eminet cui- 

 lura agrorum, quae aliis turn nobilior turn utilior noiionum, 

 ct invenlorum progressione superatur a nullis. Arvorum, nemo- 

 rum , pratorumque fertilitatem assecuta armentorum, et pecu- 

 dum propagationi et prosperitali consuluit, pascuis, et slabu- 

 lorum salubrilati prospiciens. Quae cura impertila est bobus, 

 quae ovibus, reliquis non defuit animanlibus , qui peculiari 

 cullu bomini fructura edere ex se possunt. Borabyces quo stu- 

 dio pascuntur? qua mollilie fovenlur? quo judicio illorura Vi- 

 vendi modus juvalur? Accurala haec metbodus, qua serici cu- 

 ranlur vermes, me qnoque sic allexit, ut earn cxperiri dccreve- 

 lira. Perquisiium ergo, in quo congregandi pascendique erant, 

 apparatum cum delegissem, eorum nutrimen aggrcdi bbuii fe- 

 stioare. Hor cum suscepissem, et illorum vitae ralionem pcrse- 

 qui voluntas esset, mihi occurrerunt alia atque alia, quae at- 

 tenlione digna cum visa forent, iis banc negarc nequivi, vo- 

 bisque tandem, quod ausus sim, mihi in pracsenliarum liceat 



