De Bombycibus 449 



tari jusslmus, quae pro opiato spcciniine ipsl vitlerentur ap- 

 liorcb. Ul ediiclus color Uavus, el viridis in iis lenidL-rel, Frin- 

 gillas duas canaiias piiigendas esse putavii, quaruDi una e justis 

 nupliis suscc[)ta oiuiiino llavesceiet, alicra ab illegitlmo nala 

 conuubio esset viridis. Cum autem ossibus viridibus pliirts e- 

 tiam retecli i'uisseul cophini, ut dictum , unius effigiem iis co- 

 loribus exprimere nialuit, quo ossa ipsa f'uert: lincta. Dum haec 

 experiebar, iuccrlurrxjuc adhuc erat, an relala vix incepta pe- 

 ricula opiates habitura essent cxitus, alias ex nostraiibus plan- 

 las perquirebaro , quae cujiiscumque casus evcutu more albae 

 suffici possent ad flavum, viridemque colorem suppcdilandura. 

 Inter varias, quae proposito suscepioque consilio satis esse fac- 

 turae viderenlnr, vulgaris quaedam comraunisque planla, quae 

 f'requens prope fluinina vigct, vel steriles el saxosas incolit ter- 

 ras, Ipophae nempc Ramnoides, observalionibus, el experimen- 

 tis se obtulit. Baccae, quae belle Aulumno flavescunl, eamque 

 replent abunde , cum jamdudum essent excerptae , desiderio 

 ex^)lendo occurrerunt. Aetheris vi coaciae coloralara materiera, 

 quae in votis erat, protulerunt, quod salis sit indicasse^ si e- 

 nira fnsius producerelur sermo, idem esset ac cerios extra fines 

 et constitutos terminos egredi, dum ea me tantum relaturum 

 esse paulo ante dixerim , quae in bombyciim culm, vicluque 

 attentione digna visa fuerant. Quae multa in hac planta iano- 

 tuerunt, apposili sermonis erunl argumentum interim dum alia, 

 quae ralionem habent cum vermibus, nunc exponani. 



Qua muuditie ali debeanl bombyces, et quo pene dicam ni- 

 tore strata asservari, ubi pascuntur et cubant, difBcile est qui- 

 dem dictu. Rlachinamenla pro illorum cultura nuper inventa, 

 quibus haec facile assequimur, omnium opinione el laude pro- 

 bantur, iisque ad hunc finem uliraur, qucmadmodum ad prae- 

 stautiores alios. Cum haec, ut dixi, milii comparavissem, sum- 

 mae eliam curae erat et studio haec animalia a sordibus assidue 

 diligenterque emundare. Quisquilias inler, quaescopisejicieban- 

 tur, redundabant prae caetcris vermium cxcremenla, necnon 

 partes reliquae foliorum, quae vermes ipsi ad sni nutriiionem 

 obroserant. Haec omnia longe a dorao, quae veluti munditieise- 

 des coUucere debebai, exportabantur, et in seposilo, rcmoioque 

 loco reposita parum ab armenti slabulo distabant. Hac posita 

 ejectarum rerum collocatione, quaedam subsecuta sunt facta, 

 quae ilerata pluries, unaque perpensa ad nova peaitus perqui- 



