48o MiCHAELis Medici 



vero prndentia siculi ad hiimani spirlliis progressus fuluros a- 

 diium iiilercliidere nori debet, ila ei laborandiim , invigilan- 

 diiimjiie est , ne vcriiatis nota signenlur hodie, quae eras in- 

 ter commenla ablegabunlur. Hoe enim malniii loret princi- 

 pium, quod pejoreni ad finem perduceret . Qua de oegligeti- 

 tia nc novatomin quidem nomen , ct fama nos purgare sutG- 

 cerent. Nam si historiae libros pervolviiniis, nullum videmus 

 errorem, paradoxum nulUun exiilisse , pro quo doctns aliquis, 

 atque ingeniosus homo non pugnaverit. Astrologiam dico ju- 

 diciariam, dico amulela , dico aurei denlis orlum, ejusdem- 

 que farinae alia. Nobis porro Medicinam profuentibus neque 

 Paracelsus, neque alii, elsi eo minus valenies, unquam exci- 

 dant. 



Sed, in viara utredeara, qnamvis de progressuura possibilita- 

 te, qnos Physiologiae aniuialis magnelisraus promitlit, caute lo- 

 qualur Lobsteinius, niliilominus centrum nervosum abdomina- 

 le, sive plexum solarem propter magneticam vim exqnisitissima, 

 acutissimaque imbui sensibilitate scribere non dubilavit. Idtarn- 

 fjiiani cerium admitli potest (hominis verba sunt) (juod cen- 

 trum nervorum abdomiiiale vl ista magnetica in novam ac- 

 iionis sphacram rapiatur : quod modo nohis plane incognito 

 istius dignilas ad summum evehatur culnien adeo ut ipsius 

 cerebri functiones quasi suscipiat: quod vires patcfiant in~ 

 soUtae , de quibus nullum unquam antea habuimus ideam, 

 et quas admirari quidem^ sed hand eXpllcare possumus{i). 

 Et recte qnidem quod ego evulgata facta vel in dubio pone- 

 re, vel negare, ideoque animalis magnelismi sectaioribus dis- 

 plicere, eique inimicis nlmis indulgere minime dcbeo: sale- 

 brossissima quaesiio, quae sodalium perilluslris Europae Aca- 

 demiae animos dividit adhuc, et torquet. Quod ad me, nunc 

 possum, atque volo pro vero sumere, ut arcana animalis ma- 

 gnetism! virtule folium scriptuoi cordis scrobiculo impositum 

 veluli frontis oculis videatur, atque legatur: ut sapida sub- 

 stantia eidem corporis regioni admota veluli lingua gustetur: 

 ut demissa vox veluli auribus audiatur, quae porro aures alto 

 strepltu intra meatum auditorium excltato non commovean- 

 tur. Sed quisnam prodigia tanta solari plexui adjudicat? Fa- 



(0 V. Op. cit. p. u3-ii4. 



