De kervo intercostali 487 



nisalionlsanonnnllis, qni simililiidinem, et aequalilalcm res in- 

 ter (liversisbimas quaciilanl, ct invenire arbilranlur, nirais in 

 deliciis habiiara. De qua doctissimus analomicus parisiensis 

 De&moulinsius non dubiiat, quin aliirmel Crealricis potenliae 

 oiajeslali injuriam inferre, camqne slcrililatc, alque iiiopia in- 

 cusarc (1). Dc faclis loquor clarissimis, alque lulgerjiibiis. E- 

 videns est , cerium quoddam organum in animalium raulii- 

 ludine muha insignes conformaliouis difTerentias, etsi eamdem 

 vim , earademque iulimam organisalionera pc^sideat, eodem- 

 que semper fungalur inunere, praeseferre. Evidensque est diver- 

 sa in uno , codcmque individuo organa scriem mulalionum 

 successivam, ac cotilinuiilam oslendere, donee corporis vege- 

 talio absolvalur, quamvis organorum nalura baud immiiielur: 

 qnin imo mulaliones islae slabiliorem earn, firmioremqne ma- 

 gis, magis({ue reddunl. Quibus de parlibus cor nominasse suf- 

 ficial , quod ut a faecundalione punctura sabens, sive mode 

 uiicans, niodo obscura parlicula fuil, permullas, diversissimas- 

 que assequilur formas , anlequam in ilkun converlalur carno- 

 suni , crassumque connm , cavis inslruclum, peculiaribusque 

 noiis praedilum, quera adullis in animaUbus inuiemur, alque 

 admiramur. Nihilominus est semper cor, semper esi muscu- 

 lus, semper irriiabiliiale donaiur^ semper pulsat, semper est 

 volnnlale subdiiclum. Cujus porro vohinlalis exercilium si cui 

 permanenli , constanlique auxilio non commendareuir, minis 

 facile, medius fidius ! necessariae , niirabiiisque vitae organi- 

 cae al) animab separalionis ab infiniia Crealoris sapienlia con- 

 stitulae scopns deficeret. Concedo equidcm acticnes quasdam 

 voluntarias al)sque voluntalis auctorilate ab'quando continge- 

 re, aclionesfjne organicas, sive auiomalicas a voluniate mu- 

 tari . Et concedo quoque bujusmodi perlurbalionibus an- 

 sam slimulos praebere posse. Verum , mea sallem sentenlia, 

 Iiac id lege fit, ut praelernalurales , insuetive stimuli volun- 

 lati praeslanles actionem cxserant suam supra nervos, qui ju- 

 xta nalurae ordinem impressiones a ramis majoribus ad mi- 

 nores, alqne ad musculos transferunt. Simililcrque de dolori- 

 bus aflirmo, qui, si quid judico, oriri nequeunt nisi a tur- 

 l)ala aclione nervornra, per quos impressiones organa in ce- 



(1) V. Deimoulias etc. Analomie des systcmes nervrnx elc. Part, 2. p. 533. 

 T. IV. 62 



