De KEnVO IMERCOSTALl 5j5 



IX. 



Pneunio-gastrici, etsi consensuum instrumcnta, vel tramites, 

 a viiac aiiiinalis nervis discrepani: a moioriis , quia volunta- 

 lis nulil)iis non ohtcmpcrant: a sensoriis, proptL-rea quod in- 

 suetas solum, et plus, niinusve vchemenlcs imprcssiones ad 

 organa iransferunt ccrehralia : ambaeque facultates, moioria 

 neuipe, et scnsoria, raodo diclis limitibus circumscriplae ut 

 sunt, in ptieuniogasiricis collectae videntur, dissimililer a ner- 

 vis viiae animalis, in quibus utraque lacultas, generalim sal- 

 tern, in peculiaribus, dissilisquc nervis residet. 



X. 



Siculi variae intercostalis partes absque axis cepbalo-spina- 

 lis , et gangliorum auxilio, piaesidioque sua obeunt niunera 

 (V. Consectarium III.), ita pncumo-gastrici non possum quin 

 cum axi niodo dicto communioncm, et allinilates ineani, sive 

 imprcssiones accipiant, sive illas dispergant. 



XI. 



Intercostalis sympatbici nomine ei primo a Winslowio in- 

 dilo uon amplius dignus vidcrelur, neque nervus sympalhi- 

 cus, vel organicus , vel vegetativus indiscriminalim , sicuti fa- 

 ciunt peimulti, nuncupandus essct. Nomina tantum nervi or- 

 ganici, sive vegctativi mercrelur, nomen vero sympalhici pncu- 

 mo-gastrico foret assignandum. 



Quibus positis, plura Anaiomiae, et Physiologiac puncta u- 

 niversim reccpla corrigi deberent, idf[uc et mihi metipsi circa 

 ramorum intercostalis a gangliis originem, eorumque in sym- 

 pathils adimplendis opus maxime incumboret. Quibus ego 

 olim doclrinis adstipulabar , dum hiscc nonduni disquisilioni- 

 bus cdoctus, in clorissimorum virorum anctoritate acquicsce- 

 bam. Scio equidera humanuni esse errare, corrigere se divi- 

 oum. Sed quae una cum aliis quondam scrips!, crant ne re 

 ipsa crrores? Et quae nunc dico sunt ne re ipsa vcritates? Quod 

 ad me impcriliae meae, ct rei difficultatis, atque obscuritatis 

 conscius uti sum, adhuc nuto, nescioque quodnam consilium 



