4 MiciiAELis Medici 



oslcnillt. Id niodo farcre stmliii; alias ad assnctum Iter redi- 

 re consiliiiin est. Altamon diiarum tabularnm aestiinaliOj et 

 materia, el arlo liaiid inaj^nopere dissiiriilis esse non potest. 

 Nam ad niateiiain (jiiod attiiiel , doctissimi licet, et coinmen- 

 dabiU's siiit Anatuniici, do qtiil)ns sum lociuurus, eum tamea 

 sapieiiiiae^ ac famae apicem adepti non sunt, quern coniplu- 

 res ill anliquitate alligenmt; qnod est poiius tempori, quam 

 niilii , vilio vcrtciuliim . Ad arlem autem quod pertinet, mei 

 inmMiii temiiias, nulI;K[ue mca diccndi lacullas adeo me im- 

 pediiMit, ul c]ua felicitate, et commendatione sua cogilata Gu- 

 lieliiiiniis perlocit , ea me argnnientum tractaturnm non cre- 

 dam ; alque id vilio mihi poiius , quam tempori, omnino ver- 

 tendum est. Quo vilio tamen indulgenliam vestrani , Acade- 

 mici, dnmiuodo bonam voluntalem nieam respiciatis, nie ab- 

 soluturam esse confide . Cum igitur Gidiclminus in suae O- 

 ratiouis exiremo peculiarcm habuerit mentionem de celebri pa- 

 tre suo Dominico, atque I'^lsalva, inilium ducere, et hi- 

 storicam narrationem prosequi ex iis conslitui, f[ui si non coae- 

 tanei, eoruin (piidem contemporanei fuerunt^ et nccessiludi- 

 ne, studiorumque communione cum illis simul conjuncti. 



El primo dicam de HippoUto Francisco Jlberlino : qui 

 maxima ingenio, maximaque doclrina Anatomen excoluit , in 

 id sediilo , at([ne uliliter studeus , ut organicas infirmitates 

 dignosceret , earumque sedes detegerel . Cujus consilii splea- 

 didnm exempUun reli([uil in celebri sua disserlatione , quae in- 

 scribilur: animachcrsiones super quihiisdam dijjkilis respi- 

 rationis vitiis e laesa cordis, et praccordioriun structura . 

 Mirandum quidem scientiae medicae opus, et summa arte per- 

 fectum ; (juod bonori esse posset Malpii^/iio , Bat^livio , Ba- 

 mazziiiio, Torlio, Sydenfiainio, Bo/ier/iaavio, Nallero, omni- 

 busqne Medicis , qnotquot fuerunt , el sum altissinia fama ce- 

 leberrimi; anliquorum Commentariorum Academiae nostTae no- 

 bilissima pars vohuninis piimi, quae potissimum fecit^ ut 

 universa medica respubblica eos qnaereret Commentarios, iis 

 studeret , applaudereique . Neque alio quidem pacto , praeter- 

 quam per frequens, ac diligens Anatomiae palbologicae stii- 

 dium , deprehendi jtolerant consensus inter organicas pericar- 

 dii, insigaiorum artciiarum, venaruraque truncorum, auricularum, 



