gS' JoACHni Baricli 



palere incipiebanl, qui medici non erant, qiilque parvas hu- 

 jusmodi qtiauliiales nietiii non solenl: idcoquc lenendnm est, 

 synipiomalum oiiglnem eo vetusliorem fuisse : quod mihi non 

 sine caussa persuadeo . Etenim jam usque ab illo tempore, 

 quo accrementum corporis in longiiudinem absolutum est, oni- 

 nemque opera m nalura dat accremeulo organico in lalitudi- 

 nem (lerlium idesl circa septennium) haec altera accrementi 

 pars in juvcne, de qua sermo est immoderate excrevisse vi- 

 deiur: idcoquc dexterum lalus , quod jam tum majus erat si- 

 uistro, supra earn proporlionem, et magnitudinem deformari 

 incepisse . Cruris lamea , alque dorsi pedis crassiliern immo- 

 dicam tiigesimo tantum circiler anno famuli praesentierunt: 

 quaudoquidem caligas et calceos ampliores comparare oportuit. 

 Quam crassitiem probabile est, ne juveneni (juidem ab initio 

 animadveriisse: vel si animadverlit, verecundia quadam impedi- 

 tam aliquandiu simulatione occullasse^ ac proinde anuos aliquot 

 elapsos I'uisse, antequam ea deformilas I'amulis nota esset. 



Atcpie haec sola sunt, quae de elephantiasis origine , pri- 

 nioque progressu accipere potui . Cadaveris autem iuspectio , 

 ni me animus fallit , fideni sententiae nostrae fecisse videtur. 

 Nam moles enormis, quam lateris dexteri partes extremis vi- 

 lae temporibus assecutae erant, non ex osse^ musculis, vasis, 

 ceterisque , quae prius perficiunUir , sed ex textu celluloso cuti 

 subjecto dcrivabalur . llUus nempe textus densitas et firmitas 

 non solum dum partes crescebant^ atque extendebantur, non 

 imminuerat , sed adaucta eliam est, et densitatem, firmitatem- 

 que siuistrl excessit . Haec cellulosi textus morbosa vegetatio 

 eo usque proccssit, ut textus in parte aulica dexteri cruris, 

 quo crassior esse solet, in osseam duriliem degeneraret: quae 

 ossificatio tribus pollicibus secundum latiiudinem patebat^ et 

 tantam fere , quantam crus dexterum , longiiudinem habebat . 

 Deni([ue et illud fuit animadversione diguum . In biuis prae- 

 sertim arlubus lateris dexteri cutis erat sat dura: durior in ar- 

 lu inferiore: in crure aulem durissima . Quae durities plane 

 mihi videtur osiendere, cuiem eliam morbum partecipavis- 

 se, quo supposiius textus cellulosus vegetatus est, ac supramo- 

 dum excrevit. Per tolum vero tractum, quem descripta tuber- 

 cula tenebant, ea morbosa communicatio inter cutem, textum- 

 que subjeclum aperlius, quam alibi, culeiu ipsam affecerat . 



