398 J. JoSEPin BlANCONI 



rareiu . At Inimanitaie coUcgac nostri coinitis Camilli Saliuac, 

 quein ainplissiimiiu scieiitiariim fautorcm iix civitate hac no- 

 stra qiiani senserint omnes non aliinet dicere, ad mamis meas 

 peivenil doctiim opus cui tilulum » Notizic di Pictrc e Marmi 

 raccolto da Monsig. Leone Slrozzi » calamo exaralum circiicr 

 sub initio Saeculi XVI, in quo hacc Siciliana marniora quo- 

 ad gencsini ab Alabasiriiis non absiinilia esse Aiictor ceiiset: 

 scilicet conci'et.a esse pei- deposituin ac incfustationem . Rem 

 auteni ita esse plura equideni probantj at quacdam adhuc 

 fortasse contraria adduci possunt. Quaproptcr prudentis esse mi- 

 hi visum fuit, ea in sedem incertam seponere, quoadusque, ra- 

 tiones ukerius nobis inotescant quibus locum ipsis proprium, 

 manifcstum nobis evadat . 



De caeteris milii uotis marmoribus, omnia, paucis excaeptis, 

 in suam sectionem sponte cadere visa sunt . Quod quitleni 

 fauslum succunit ad bonam spem de dispositione super ex- 

 posita coucipiendam, ct eamdem quaesitis ac opportunitatibus 

 tum scientiae turn artium accomodatam utilemque fore. At 

 aperiissime fateor schedium, et tentamen dispositlonis cul- 

 toribus naturalis Hisloriae exhibere tantumodo niihi proposuis- 

 se,nonautem quid completum , ac perfectum. Plurima enim 

 mihi marmora latent; idcoque plurima quae aut propiiia, ant 

 adversa proposito meo occurrere possunt. 



