JULII BEDETTI 



DE REVOLUTIONIBUS DUORUM CORPORUM 

 SE MUTUO TRAHENTIUM. 



DISSERTATIO 



V^uuin veslra , sapienies Viri , humanitate , niUla (|uidem 

 virtuie mea in Aluninorum vestrorum numerum cooptatus 

 fiierim , et pene dixerim inter Vos, qui huic Institute amiquam 

 gloriam renovatis, novoque amplificatis splendorej nihil mihi 

 poiius fuit, nihil antiquius, quam ut me tanto honore aliqua 

 ex parte dignum ostenderem . Quod ut assequar , etiam atque 

 etiaui euro, toiisque viribus nitor: quaniquam neque ego, ne- 

 que alii fore arbilrentur, vel sperentj ut quae cogito, et con- 

 cupisco, unquam perficere queam. Sed quoniam homines rejecta 

 spe majora, quam suae adhuc cujusque vires ferant, patrandi, 

 animo torpent, neque ad virtutem pervenire conantur; ct con- 

 tra si spe excitati magna spectent, atque ad summa conten- 

 dant, perraro abest, quin ad aliquem virtutis gradum perve- 

 niant: ideo commotus ego, non vero perterritus arduitate fa- 

 cinoris iis, quae rei condncere videbantur, sedulam dedi ope- 

 ram. Quapropter assidua manu versare et meditari antiquos 

 Academiae nostrae Commentaries coepi ; in quibus universa 

 pene saeculi proxime elapsi sapientia coudnetur. Atque hie. l/rt/2- 

 fredii , Zanotii, Boscovich, Canterzanus, Frisius, aliique ce- 

 leberrimi viri, quos longum esset recensere, rnagnam doctri- 

 nae copiain mihi discendi cnpido largili sunt. At quam in 

 lis legendis me ipsorum elegantia , simplexque cultus delecta- 

 verit, doctrina erudierit, paucis dicere, si vellem, non possem. 



T. VII. 52. 



