4Gi Frakcisci jNIondimi 



Omnes norunt Insoliuim^ ac singularem morlmm, cui cata- 

 Icpseos nomen impositiim fat, a paucis merlicis fuisse descri- 

 ptuin propterca, qiiod exempla ejus lum sine uUa implicatio- 

 ne aegios inf'ostanlis, lum aliis coiiiilanllbns, uu hislericis af- 

 fcctionibus, furore^ melancholia, morbo coniiliali, etc. adco rara 

 extiterunt, ut claiissiraiis Tissot veram;, seu Icgiiimam, ut a- 

 juntj calalepsim nee ipse unquani viderit, quamdiu medicinam 

 fecit, (1) neqiie affirmare dubitaverit inter mille medicos vix 

 ununi inveniri, qui bunc morbum observaverit (2). Hoc ve- 

 ro niagis confirmat, ut monet Wogel, non omnes catalepseos 

 desciiptiones , quae apud auctores extant , vere tales esse, sed 

 nnilias ad tetanum , ad coma, ad stuporem perlinere (3) . 



Willi duos ab hinc annos in medicina facicnda occasio ob- 

 lata est morbum isliusmodi observandi, et curandi verum ac 

 legilimum, nuUoque alio morbo implicatum. Quisque sibi fa- 

 cile persuadebit , quanta soUicitudine , ac studio curationem 

 banc aggressus sum. Nunc phoenomena cuncta, quae in toto 

 morbi cursu observarCj atque in dies adnolare nunquam desll- 

 ti, et varia curationis adhibita tentamina exponam, atque gra- 

 vissimo judicio vestro, Sodales praestantissimi^ subjiciam. Ac 

 primum de corporis habitu, et conslilutione, deque evolutio- 

 nis progressu, et valetudinis ratione , qua aegrota utebatur^ 

 antequam morbo corriperetur , nonnulla praemittam, quae ad 

 ejusdem morbi originem, et causas inquirendas aliquid lumi- 

 nis afl'erre possunt . 



Anna Benelli Bononiensis parva slatura, et corporis habitu 



(1) Traile des nerfs , el de leurs maladies. Paris 1783. Tom. III. 

 Part. II. Chap. XXI. pag. 1. En Auctoris verba « J' ai observe quel- 

 « ques symptomes calalepliques, mais jamais celte maladie bien de- 

 « cidee c' est par cela qu' elle esl tres-rare , et Ires-peu connue que 

 « quelques medecins on cru la voir, oil elle n' etoit pas, et onldon- 

 (( ne comme Catalepsies des maladies qui n' en avoient point les cara- 

 « cteres essentiels. » 



(2) Ibid Tom. III. Part. II. Chap. XXI. pag. 2. Adnot. 



(3) Rud. August Wogel de compescendis , el curandis praecipuis 

 corporis liumani afTectionibus. Lausannae Ilelveliorum 1784. Pars se- 

 cunda , pag. 1 59. 



