218 J. Jos. BlANCONI 



acdificandi modus pcrlinet, qucin constriiclionem Cyclopeain 

 appoUaiU , quiquc dignoscitur per characteres quos nobis Pausa- 

 uias rellquit, dum niocnla Tyrinllii describit, composita sci- 

 licet pcrmagnis saxis angulosis, absque cocniento connexis. 

 Quae constiuclio Cyclopea, ut ajunt, conspicltur tuni in grae- 

 cis urbibus a Dodwel descriplis el in niontiljus poslils , turn 

 eiiam iis in omnibus superne allatis^ videlicet Ferenlinus, A- 

 nagni, Alalii, Arpinus etc. 



At non nobis interest, alias eliam civilates percensere, quia 

 nihil ponderis addere possem vcterum scriptorum auctoritati, 

 qui nobis testantur primitivas lialiac civitates , longe a mari, 

 ct in monlibus acdilicatas onmes luisse. Strabo liacc nobis tra- 

 dit ( 1. V. 340 ) = 3Ji/n sola cle omnibus Thyrrhenis urbi- 

 bus vetustis , haec ( Populoniuin ) ad ipsuin mare condita 

 fuissc videtur: cum couditorcs ( urbium ) omnibus modis 

 inare fugcrent, quod iinporluosa essct ca regio , aut propu- 

 gnacula saltem obijcerciit nc praedationibus csscnt expositi^= 

 Transeat quaestio quanam ex causa condiiores urbium ad id 

 movercnlur^ an ab hac, de qua Strabo, an ab alia quavis; rem 

 lantummodo affcro, verbis sane explicilis ab eo exposiiam. la- 

 terdum erroris viiandi gratia , addam et Populonium ipsiini 

 licet ad mare posiium , tamen in sublimi positum esscj cum 

 Piomonlorio excelso insideat. 



Vcrumtamen causam per quam antiqui ad aedlficationes in 

 monlibus se conlulissent, hie adduccre debeo , quoniam summo- 

 pere ad argumenlum no-trum interest, et quouiam ab au- 

 clore, nemini certe dubio , nobis aflertur. 



Plato, cujus verba et Strabo repetit (1), censet post Di- 

 luvia tres vivendi modes apud genus humanum successive e- 

 venisse. Primus, ut ipso ait, in cacumine montiimi; agrestis 

 et simplex , = metuenlibus Jiominibus aquas etiainnum 

 campos tegenles ; Secundus ad radices montium cum campi 

 etiam resiccari coepiiscnt , tertius denique in planiliis. 



Credo ego tantam esse vim, tantumque robur hujusce au- 

 Gtoritatis , omnibusque tam clare innotescerej ut quaecumque 



(4) 1. III. p. 592. 



