De ORTGINE AnCHITECTinAE 397 



atque hoc praeclpuc propositum halniere. Coepcriinl itaque ar- 

 boribus, ([uas lellus siippeditabat , tecta facere, quae siibeuii- 

 les coeli liicloiiioiitiam clecliiiarent: eascjiie arbores, gliscenie vi 

 arlis, el ingenii, paullatim ad iiiapalia, niox etiam ad doinos 

 efformandas deduxerunt; ainpliludine el commodis ad oppor- 

 tunitateiii adiiibilis. Qui postea exsiiterunl architecli, qua Icin- 

 pcsiatc civilis hoiuinuin societas adolevit, operibus suis slabi- 

 lilaicm, et diulurnilaleiu inducere staluerunl, ila lanien ut ve- 

 lerem illam aedificandi rationem servarenl, utpote quae hu- 

 inanis usibus, et commodis quacumquc ex paile satisfacerei . 

 Et quauKjuam e lapidibus aedificia exsiiuerent, paries omnes 

 adeo digcsseie^ ut fere indicia essent ejus, quod oculos deti- 

 nerei, si ex ligno opus consiaret. Ila Vilruvius, et Leo Ba- 

 plista Alboriius , et Andreas Palladius , et Viucendus Scamoz- 

 zius , omnesque uno ore Architecli . Alque haec est ratio ae- 

 dificandi ab origine demissa , quam ab Aegypliis, iidem ad- 

 serunt, Graeci suscepere , mulloque exculliorera ad nos detu- 

 lerunl, ipsamque el Sinenses, et Arabes, et Americi, genlesque 

 orbis universae lenuerunt . 



Equidem, ut Algarollus ait in suo ArcliitecUirae specimine, 

 doctrinas exponendo, quas protulit celebralissimus Lodolcies , 

 quisquis adcuralius animadvertal, facile noveril ligneis, exigiiis- 

 que domibus marmorea splendido cuitu paialia suo quasi ger- 

 mine coniineri. Ex eis arborum stipilibus, et Irabibus, quae 

 humi primum defixae sunij ut tectum suslinerent, vi solis, et 

 pluviis arcendis, columnae rectae originem duxerunt, quas por- 

 ticibus et xystis nobilioribus quasi fulcra subjungi videraus . 

 Et quemadmodum arborum a slirpe crassiludo est quae ca- 

 cumen versus exienuata contrahiiur, ila el columnarum. Prin- 

 cipio trabes illae humi immediate haerebant, quod servalum 

 est in anliquis columnis basi carentibus. Sed mature cogno- 

 verunl homines , incommoda duo inde profecta : quod nempe 

 tigna pondere imposito aUius quam par esset humum subirent, 

 quodque humescente teiUire damnum capereni . Lt igitur u- 

 trique incommodo remedium adhiberelur, iinum, vel pkira as- 

 seris fragmenla bjbjecerunt, queis impedlium foretj quominus 

 lignum humi dehgeretur, et humor eidem obesset. Quod si 

 et isia, vertente tempore, per humidum soUim conlabescerent , 



