ArTICULUS NECROLOGICIS ETC. 509 



Si quae ego hie postremo alligi qtiatnvis a principali pro- 

 posito icmola, ul inihi iia et aliis coiisiilcratioiic aliqiui digna 

 videbmiuir; noc non ils perpcDdunda qiiiljiis cordi est homi- 

 nuni socieiatis foliciias aiqiic illoruiu polissimuni qui ad clas- 

 sem pcriinciU in qua Berlellius vcisabauir: nidlo modo pu- 

 labo inc in supcivacancis fuisse iinnioialum, quiun de infuli- 

 ci condidone seiino caderel qua famiiiam suani reliquit "Vir 

 isle, madienialicus iilustris, laboiiosus alque honcsiissinius. Qui 

 vix e vita deccsscrat, ailictduni qucnulani nccrologlcum a di- 

 scipulo suo juvcne spcclaUSbiino alque in lillcris claro habiiji 

 turn temporis maxime opporlunum ( V. Diariuni Piivilegia- 

 rium Bononiense N. 20^ IG Feb. An. 1844). Modo hunc 

 habet ilie a coUega suo atque amico qui, neduni aliud^ ope- 

 ra tantum exacle commemorat ingenii ejus. Sed quuin ipsa 

 vel omnia vel magna ex pane edita I'uerint; sperandum est 

 cum aliquo elogio (1) rclribuendum quod ejus operum scien- 

 tiam penilus respiciat. Quod ulinani eo diguuni prodeat alque 

 sludiis quae illustravit tola vita^ heu ! nimis brevi^ neque cuiis 

 libera, quae sludia ipsa ( misera imbecillitalis humanao con- 

 ditio ! ) ferme coraitaniur. 



neccssaria se exerceant ? Sicquc lum consilio turn excmplo artifici- 

 bus incilamcnto sint ul se ab inertia tollant qua penc semper labo- 

 rant ? Quot alteram pracslantioicm Aldinii adibunt Scbolam de Phy- 

 sica-mcccaiiica atque Cbymica artibus aptanda , quae paullo post a— 

 periclur ad communcni ac potissimum arlificum utibtateni? 



(1) Biuve quoddam elogiuni sniic cotnmcndandiim, sed non biiju- 

 smodi, in noslro sodaliuni Arvalium Collegio a collcga suo recilatiim 

 est, quod elogium fortasse in ejusdem Collcgii Comnicntariis quam- 

 prinium prodibil. Ad quemdam Academiac Insliluli collegam siiuin 

 pertinct illud elogium componcre de <[uo bie alligi, in moilui gloriani; 

 scienliacque incremcntum. 



T. viir. 72. 



