386 Opuscula 



tio nullo niodo saxeam naturam induerunt, quaeque adhuc re- 

 tinent non cxiguam portioriem matetiae aiiiiiialis . Aliquando 

 eliaiii ex iisdem lerrcnis ligna eruuulur , quae adhuc vere li- 

 gna sunt, et non saxa. 



Quod si quis animadvertat in varlis regionibus per viscera 

 montium serpere venas aqnarum, in qnibus reconduutur par- 

 licnlae lenuissiniae ant calcariae, aut siliceae, facile sibi per- 

 suadcbit vcnas istas subsislere, cum aut ligna, aut animalinm 

 ossa easdein a progressu arccant. Hinc fit ul aqua paullalim 

 in poros lioruni corporum se insinnet, atque non minus me- 

 canica vi, quam cliemica actione eorumdem particulas exilis- 

 sinias disgreget, removeat, et in earum loco subdat particulas , 

 vel calcarias, vel siliceas, quibus nimis gravis crat^ ac proinde 

 nil niirnm, si aetate etiani hac nostra ligna, et ossa aliquan- 

 do lapidcscant. 



Id probare possem non paucis argumentis ex historlis de- 

 sumptisj ne tamen nimius sim, duo tantum adducam ex om- 

 nibus luculentissima. Certum est, partem inferiorem trabium, 

 quibus superstructus fuit pons, quern Trajanus Danubio im- 

 poni jussit, initio saeculi decimi octavi repertam fuisse in pe- 

 tram comrautatam . Praeterea Peronius narrat in quibus- 

 dani insulis, quae baud multum distant a nova Hollandia pul- 

 visculum partim calcarium, parlim siliceum aqua madidum a 

 ventis impelli contra arbuscula, quae crescunt vel in ripis, vel 

 in collibus,non multum a mari distantibus. Pulvisculus iste pri- 

 luo adhaeret corlici, ipsumque undique obtegit^ brevi truncus, 

 et rami crusta lerrea omnino obducuntur. Hinc fit, ut paul- 

 latira particulae, quibus planta constat, disgregentur , earum- 

 que locum obtineant particulae pulvisculi, tandemque lota 

 planta in petram convertatur texturae granularis, cujus figura 

 ])arum, aut nihil a figura ipsius plantae differt. Et si petram i- 

 stam in transversum seces, tot zonis earn constare videbis , 

 quot aderant in trunco, aut ramis plantae, dum vixit. Ac de 

 hoc rarissimo ligno fossili satis arbitror dictum. 



Decem ab hinc annis Gulielmus Bucklandus Celebris Mine- 

 ralogiae, ac Gcologiae doctor in archigymoasio Oxonlensi cum 

 in Italiam raeridionalem iter faceret, aliquot dies Bononiae 

 commoratns est, mihique occasionem peropportunam praebuit 

 secum colloquendi de iis, que praecipua sunt in Geologia . 

 Cura autem ipse non minus doctrina, quam humanitate prae- 



