Opdscdla 407 



una alteram parlt, alii, et auget, eique vim apendi commo- 

 dat. Dumque in prirno casu alterius parlis exploralio alteram 

 haud illustrat, in secundo, altera parte perspecta, alterius pro- 

 prielates elucent. Quare facilitas, et fere dicam , levitas, qua 

 de nervorum origiiiibus Beclardus fert judicium, ncquaquam 

 mihi se probat. Qui anatomicus, aliunde experlissimus, ait, 

 sub originum nervorum nomine extremitates centrales esse in- 

 lelligendas, extremitates nempe nervorum centris nervosis pro- 

 ximiores. Praetermissa enim hodie etiam vehementer agitata 

 quaestione circa partes, quae jure centra nervorum vocentur, 

 origines a Beclardo indicalae adhaesiones simplices esse pos- 

 sunt. Tantoque minus ei adstipulor, quanio paullo post, spe- 

 ciatim de nervo sympathico, deque suis cum axe cephalo-spi- 

 nali communicalionibus loquendo, ait ille , haud referre aa 

 sympaticus sit nervus unions, an (ul Bichatus putavit) gan- 

 gliorura , intermediorumque filamentorum congeries, sed ma- 

 gni ponderis esse probe noscere , num sympaticus sui juris 

 sit, num axi praedicto obnoxius (1). De quo certiorem se 

 reddet nemo, nisi antea natura nexuum axem ilium inter, sym- 

 pathicuraque innotescat. 



Quibus positis, existimo nervum ab altero originem ducere, 

 quum ab hoc et maleriem pro sua composltione, et vim agen- 

 di recipiat, adeo ut ille vel desit, vel sit iners, quoiiescumque 

 absit iste, vel desideat. Neque, quod ad primam conditionem. 

 sufficit, ul nervus genitus ex materie eadem, qua generans 

 gaudet, confletur. Opus est, ut hie illi earn suppeditet, secus 

 utriusque compositio se ipsam, et absque alio auxilio tuere- 

 tur, et tunc adhaesio lantum esset, omnisque originis idea e- 

 vanesceret. Tantumdemque de secunda conditione dicenduni: 

 satis scilicet non est, ut nervus generatus agal more generan- 

 tis, sed oportet illi accipere ab isto efficaciara, ut propriis fun- 

 gatur muneribus; aliter functlonum esset tantum consensus, ac 

 vicissitudo, nuraquam vero derivaiio,numquam causa, effectus 

 numquam. Ita nos dicimus, rivulos nasci flumine, ex eo quod 

 unusquisque eorum, et aquas, et quo moveatur, impulsum ab 

 ipso flumine obtinet: qui porro rivuli illo fonte non nasceren- 



(0 V. Beclard. Additioni \ TAoktoinie geaerale de X*t. Bicbat. etc. Paris j8ji, 

 p. 61. 



