Opuscula 4'> 



quintum comprehendenlem, semilineani a supcrficie encephali 

 disiat, quod siialiuni niateries quaedam Uuida replct(i): ob- 

 servaliones profeclo magni inomeiiti , quae physiologicis ratio- 

 cinalionibus lalissimum carapum aperirent, si id facicndi haec 

 esset opportunitas. Alquc etiamsi ora rainorum externa com- 

 municantiuni clara, et iiiiida normullaruin spinalium nervo- 

 rum fibrarum coutinuatio semper foret, quantum , ujehercule ! 

 id referret, si observatio anatouiica docel in opposita ora idem 

 contingere? Etenim fda raraorum communicantium (quidquid 

 e contra scripserit Biclia/iis ) libere in ganglia intcrcostalis in- 

 trant, et sine impedimento ullo sursum, et deorsum, proten- 

 duntur, Cbrasque trunci, qui ganglia colligit, ac ligat, comi- 

 tantnr, de quo me ipsum pluries certiorem reddidi . Figuras 

 vero, quae id demonstrant, vobis exponam in quarta harum 

 disquisilionum parte, in qua quaestionem de origine fdamen- 

 torum nervorum inlercostalis a gangliispertractabo. Duasne igi- 

 tur concedemus ramis communicautibus origines? Ast quis- 

 nam absurdas, monstruosasque hujus hypothesis conscquen- 

 tias non videl? Nonnc, posito ortu a nervis spinalibus, rami 

 communicantes, sympathicusque, qui eorum derivatio putatur, 

 ad vitani pertincrent animalem , sensuique, et voluntariis rnn- 

 tibus inservirent, dum , data origine ab intercostali, rami illi, 

 fdaraentaque nervorum spinalium coulinuata, atque ad me- 

 dullam spinalem usque ascendentia organicae vitae negoiiis o- 

 pitularentur? Aut statuenms forsan in ramis communicantibns 

 quemdam limitem , vel punctum quoddam, citra quod sint 

 nervorum spinalium productiones , ultra vero sympathici ? 

 Quam opinionem fundamenium nullum fulcire posset praeter 

 observationera fVutzeri paullo ante relatam, quae ilium edo- 

 cuit , ramos communicantes prope intercostalem permutari, 

 natnraque nervorum animalium demissa , organicos nervos e- 

 vadere. Sed, ut antea dixi, vir iste doctissimus notae externae, 

 colori idest, nimis confidit , ruborque, quem rami communi- 

 cantes induunt, dum ad ganglia accedunt, vasculis sanguineis 

 proxima ganglia copiose pervadentibus mihi videtur adscribcn- 

 dus. Ego praeterea diflerentiam a FFutzero relatam numquam 



(i) V. Dcsrooulins. Anaiomie dcs syiiemes Dcrveux dans les animaui k terle- 

 bre$. Pan. a. Chap. 4. el 5. Liv. 4. et Cbap. 7. Liv. 5. — All. pi. i. ci 6. 



