JOANNIS BAPTISTAE MAGISTRINI 



De motii spontanea corporum fusiformium homogeneonim 



super aequales , et similes aequalium , et similiiini 



spondarum verticaliuni crepidines insidentium. 



I, 



.ntermeclianicasqnaesllonesde motu corporum rotundorum, 

 quae sive planis.sive curvis fiilcimenlis innixa projiria gravitate 

 prolabuiitur, nulla estjCujus tractalionem pura analysis sihi su- 

 mere non valeat. Hactenus vero generalioris hujus meihodi ap- 

 plicationes in moui corporum figurae lantumrnodo ciliiidraceac 

 fere constitisse videnuir ^ nee quisquara solo calculo, quod 

 sciam, casus omnes complecii, et formulis appositis adornare 

 snscepit motus mixti illius, qui calculi subsidio maxime indi- 

 gebat, corporum conoidibus aequalibus cujuscunique gcnera- 

 tionis basi invicera obversis, atque conjunclis compositorum, 

 quae spoadis duabus verlicalibus sive planis , sive cylindra- 

 ceis transverse imposlta , sibique relicta noiissimum exhibent 

 paradoxum spontanei ejusmodi corporum ascensus contra gra- 

 vitatcm. Me aulem, ut in hoc experimenlura denuo inqui- 

 rerem, praecipue movit nuperrirae expergefacta suspicio al- 

 terius longe gravioris paradoxi jam olim ex illo veteri subor- 

 ta. Mira scilicet dictorum corporum virtus, qua non solum 

 descendendo super declives spondas tarn vivideacceleranlur, seJ 

 ne spondarum quidem acclivitate semper impcdiuntur, quomi- 

 inis ex quiete, nuUo exlrinsecus impulsu accepto, sursum pro- 

 grediantur, invcntum tamdiu frustra quaesitum perpetui mo- 

 tus ex hnjusmodi syslemale polliceri nostra eliam aetale indu- 

 stri meclianicarum amoeniialum Cullori visa est. Nimiru m ei 

 persuasum adhuc est fore, ut si corpus fusiforme, pritno emen- 

 so binarum declivium , ac divergentium spondarum planarum^ 

 roargine, par allerum excipiat spondarum vicissim acclivium 



