Opusculi 4^ 



per gradns converuuir in vim rnagneiicam SN acqualem, at- 

 yue ojiposilam anlcccdL-iui. Nunc per iiccessaiiam coiiseqiicu- 

 liaiu legis poiissiinae Faradaycae circa induclionem niagiieio- 

 cleciricam , oscillalio hacc vis iiiagiiclicae piolluvia geniina e- 

 jusdcm lalionis cvolvcre deljct , iuio reipba evolvii: alleium ex 

 dislraclioiic duaruni parliiiin,aut quadiauie circulaliouis prinio, 

 alleriiin ex succcssivo corundein attacln,aut sccundo circulaliouis 

 quadrante. Verunilauien (jnomodo cxsurgit, quouiodo declinat 

 unumquod([ue ex his prolluviis fugacibus? Au similiter erum- 

 puut ac de-iiuunt, adeo ul aequalia dici possiul? An altevum al- 

 ter! supervolat, an unico ruuut proliuvio, cum uno eodemque 

 tempore semicircuUis perficialur? Ilae vel similes quaestioncs a 

 nobis iuslitulae rueiiint in Coinmeulario, de quo supra. Nunc 

 earum cogtiitioni inservire couabimur, juxia morem calculi ex- 

 ponendo turn notioncs primas, lum deductiones, quae ad cas- 

 dem referuulur . 



Quaelibcl quarta gyri pars uniforml molu expleatur tempore 

 quod in minima aequalia tcmpuscula (i numero t parliemur.A/isi- 

 gnilicel vim auchorae magnelicam, quaudo magnes eidem sit op- 

 posilus, atqiie m , m , m, ,elc.rn siut quaulitates vis hujus 



magnellcaesub finein primi tempusculi a<, sub finem sccundi 2 4», 

 terlii 5o, etc., extremi la. Series m , m , m , w, , rn de- 



crcscens erit, al(jne ipso initio rapidissime decrescet, delnde 

 minus iia , ut multae series bine dimanaverint dilTerenliarum 

 miiiime constautium. Hoc fit uecessario per vim anchorae ma- 

 gnelicam, quae in oppositione, aut in ejus contactu cum ma- 

 gnate maxima est, et per deficientiara rapidissimam in daarum 

 Ap]>arains parlium distraciione^ sive distraclio haec fiat jr.xta 

 nnrmalera ad laiera polaria, veluli in magneie musaei florenli- 

 ni, sive juxta tangentem horum laterum per fricalionem , veluti 

 in magnete Pixii. fn hoc secundo casn vis anchorae magnelica 

 praepropere deficit, uon tarn propter gliscens intervallum in- 

 ter extremitales dnarum partium,qunm [)ropter obliquitatem a- 

 ctionis, qua magnes vim magnelicam ofi'undil: ideo facit pluri- 

 mum, si Jatera polaria utriusque partis angusia sint, quoad e- 

 jus fieri possit, juxta rationem eorum mutuae fricalionis, nam 

 quo celerius vis anchorae magnelica deficit, eo eflicacior evadit 

 inductioj quod subinde demonstrandum sumimus (i). 



(i) Auimadverlaiur , qu^iJ in islo casu aliaclus ; et avaliioois per fricaiioacm 



