Ol'USCULA r)l 



glcas docirinas el palhologicas , quae f;crminantia respiciunt 

 vix dum allif^itmis ;ul lias boliiiii deveninuis, ric occasio novis 

 deessel observalionibus quas vobis sum lelatunis. lulima Bota- 

 nices penetralia adeat ciii jure datum est ingredi , el per ea 

 tuto vagari. Cum aulcm ca plantarum «;tarborum sit conditio 

 Ul aliae aliis ob exlernam vim, quae vclienieiis ad muluum eas 

 coerceat contactum uniaiitur, el vasa vasis, fil)rae fibiis inci- 

 sione praeserliin ct conscissura jnaemissis, inliaerescant , nee 

 desiut miiabiles qnaedam sepcs lanto aitificio conlcxtae, ut 

 ramis per anastomoses invicem junclis arctos, et individnos 

 nexus ed'ormcnt, qui dirimi, dislraliique non jjossinl, animo 

 occurrit eliam num ab exlernis hiij-smodi causis ficuum ob- 

 orta esset adhaesio, intiraacque conjnnclinnis origo sic foret 

 cxplicanila. Cui opinion!, quae tamcii niilii parum arridebat, 

 ut pro viribus, me quoque invito, favereui, INIondinio cujns 

 judicio haec siil>jiciebam , earumdem conjunctionnm facilitaiem 

 ne(bim demonslrare conaliar, sed exlernae etiam pressionis a- 

 ctionem ct necessilatcm sin oinnino exclu(lel)am, studiose cer- 

 tc icuminucbam. Qnod ut ipsi jirobarem qnarumdam populo- 

 rnm , quae in mea vilbila vigent, addidi descriplionem , qua- 

 rnm una sic complectilur abam , nt in illarum medio candice 

 nulla sit divisio, quam tamen vides et sublus ct supra, nee 

 quando id coiuigeril nee cur ncc qnomodo nisi bbere conje- 

 ctando assequi potest quisquam. Quod cum INIondinius andis- 

 Sct nee descriplae conjnnctionis videndae opportunitas decsset, 

 brevissimum iter ingredi , qnod conficiendum proposueram, 

 non rccusavit. Ad montium itaque declivia inter quae de- 

 scendit flumen, quod Lavinum appellant, nulla intcrposita 

 mora properavimns. In dextero hujus edito praeruptoque late- 

 re commemoratas populos facile fuit invcnire. Parum inter se 

 distant-, e terra tamen sic assnrgunt, nt una ab ima soli par- 

 te, alia a superiori eruperit. Ad abquam altitudinem ductae in 

 nnum coeunt Iruncum, quem cum creavcrint et aluerint, ile- 

 rura dividuntur, et seorsim liberae ac proceres atlolluntur, se- 

 junctacque frondesrunt . Quid in hoc situ eas ad conjunclio- 

 nem compulerit diflicile quidem est divinare eliamsi ventornni 

 vim et impetum invoces, qui flexas ad conpigium coegerint^ 

 vincula enim semper perqtiires, quae per aliquot tempns ad- 

 strictas simul relinuerint. Has primoribus lineis adumbratas 

 CHia oplavisset Mondinius, facile fuit ipsi indulgcre maxime 



