Oposcola 5o5 



IIIuJ in primis aperlendum vobis est, quamnara in Crepu- 

 sculoriim dinliirnitale dimetienda Solis ab liorizonte dibtauliara 

 consliiui posse judicaverim, in qua eonim vel initium, vel fi- 

 nis habeainr. Cum enim ea distantia pro variis et Icrrae locis, 

 et atnios|)1iacrae cum altitudine , turn densilale varia sit, ac 

 varia idcirro ab Astronomis in suppnlalionibus suis ad varias 

 locorum, alqne aimosphaerae condilioncs accomniodalis suma- 

 lur, sumendam milii ex iis putavi, quae inlcr illas veluti me- 

 dia fueril. Quando aulem distantia minima gradunm est qnio- 

 decim, maxima viginti unius fere cum dimidio, mediam sump- 

 si giaduum octodecim: quam quidem et ab Astronomis pas- 

 sim eamdem sumi postea cognovi. Hanc igitur dislantiam in 

 conficienda supputatione constitui j sic nt Crepusculum matu- 

 linum, quod Auroram vocamus, turn primum incipial, ac ve- 

 spertinum turn finem liabeat, cum Sol in molu suo diurno (ul 

 loqui non vulgo solum, sed et docli solent, qui apparentem 

 Solis motum intclligunt ) decimum octavum grndnm sub lio- 

 rizonte allingit. Ex quo apparet Crepusculorum diuturnitatem 

 variam esse oportere, si modo raajus, modo minus absolvere 

 spatium Sol debeat, ul ad earn, quam dixi, gradnum decern 

 et oclo ab horizonte dislantiam perveniat, vel ab ea perveniat 

 ad horizontem. Rem autem ostendam sic se habere*, atque op- 

 positas anni tem|)estales , snmmam nimirum aeslatcm , sum- 

 mamque hiemem in sphaera o[)licjua primum considcrabo ^ 

 idipsnm considerabo deinceps in aliis sjiliuerae pObitioni!)us, 

 scilicet in sphaera tum recta, turn parallela. Itacpie in sphae- 

 ra ol)liqua aestate mnjus, f[uam hieme,esse illud s])atium de- 

 monstrabo, quod a Sole dixi confici oj)ortere: quo inteliigelur, 

 quare Crepuscula diutius aestale durent , quam hieme. 



Ex parallelis circulis omnibus , quos diurno molu Sol de- 

 scribit, non alios nunc inter se , quam iropicos, comparabo^ 

 sic enim clarior evadel sermo , resque ipsa, quam quacrimus, 

 magis fiet manifesla. Explicandum igitur est, cpiid sit, quod 

 ut ad eam, quam supra posuimus, ab horizonte dislantiam 

 Sol perducatur, majorem lro|)ici aestivi arrnm pcrcurrcre de- 

 beat, quam hicmalis. Id autem facili nfgntio demonstrari po- 

 test ad hunc modum. Posito eodem ratheto irianguli cujusvis 

 rectanguli clarum est hypotenusam. majorem fore, si majorem 

 feceril angulum cum ipso cathcto, fore niinorcm, si angulum 

 fecerit minorem. Id quod valet (Tab. XXXVIII. fig. i.) in chor- 



T. III. 64 



