200 Opuscula 



riter obscure subnigosutn , deprcsslonibus diiabus parutn per- 

 spicuis inter antennas, et puncto depresso in parte media. La- 

 bium superius, et antennae e brunneo rufescunt. Palpi diliitio- 

 res. Antennae breviores capiie, et thorace simul sumptis. Tho- 

 rax duplo latior capite, fere qiiadralus, anlice vix panlo an- 

 gustior, valde convexns, riigis Iransversis, flexuosis inlerstin- 

 clus, linea longitudinali, leniii diremptus, in tola basi pnnctis 

 numerosis, depressis scatens^ marge ejus anterior truncatus, 

 angnlnm rectum cum laterihus efficiensjlatera evidenter elevataj 

 angidi baseos fere recti. Scntellnm quam in caeteris speciebus 

 multo grandins, triangularc, laeviusculum. Elylhrae thorace vix 

 latiores, valde elongatae, parallelae, exquisite convexae , por- 

 catae, in extremitate relusae^ unaquaeque instructa sulcis no- 

 vem , punctatis, suico decimo incompleto sito in basi ejus 

 inter porcam primam, et secundam. Porca tertia, et quarta, 

 quinta, et sexta binae junguntur, et desinunt anteqnam per- 

 voniant ad oram exlremam elytrae basim ejus versus. Poreae 

 omnes depressinsculae , sub lente tenuissime scabridae. Series 

 punctorum valde depressorum , et inter se se proximorum 

 Stat secus marginem externum elytrarum utrinque apicem , et 

 basim earum versus prope porcam octavam. Sub elytris alae 

 verae , et completae. Abdomen, et femur nigrum , vel qnid- 

 quam brunncum. Reliqune pedis partes e brunneo rufae. Vul- 

 gatissimus in universa Europa. 



Mores Erucae. 



Erucae istae in agro Bononiensi evolvi inclpiunt ab ovo post 

 dimidium Novembris, de qua re agricolae cilo monentur a 

 damnis satorum tunc incipientibus. Non omnes uno, eouera- 

 que tempore nascuntur, sed plurihus, diversisque vicihus per 

 rcliqnum autumnnm, totamque hyemera , vere cnim jam in- 

 gresso, contigit mihi reperire una cum erucis majoribus erucas 

 minimas, quae recentioris notae esse portendebant. Observatio- 

 ne quofpie paiuit, easdem quamcumque terram sive tenacem, 

 et argillosam, sive levem , et solutam, sive humentem , aut sic- 

 cam, sive in collibus, vel in planitie degenlem incolere. Qua- 

 re , quod contra multorum sententiam est, qualitas terrae nul- 

 lani habet vim in evolutione horum animalculorum . Erucae 

 vix ac ne vix exierunt ab ovo, ia teneras frumenii plantas 



