Opuscula 235 



put cristatum est, seu potius carinatum, carina pyramidata, ac 

 meJiocriler emiticnle^ dorsum, gula, pectus, et ahdoiuen sunt 

 edenlula, ac proiiide ipsi ne una ijiiidem noiaiuiu dcesl,quas 

 compleclitur dediiilio Chainaeleoiilis suhcrocei . Nosier isle 

 Cliamaeleon manileslo dilleri a viilgari, defecui crislanim dor- 

 si, giilae, ac peclnris, el in i|)so iocmn dcDiicuIoniin tenent 

 squamae tubercuiilorines, rcliquis inajorcs, poiissiinum in gu- 

 la. QnoJ aulem de Ghamaeleonle candido Laurenli judicavit 

 D.tudinus, scilicel II(|uoreni acreni, ac lervidiini, in cjnem im- 

 inersiis full, ipsi colorein delraxisse, poiiori jure ego credo de 

 hoc nostro Gliamaeleonle. Quamvis enim nunc fere totus sit 

 alljidus, innculae lauien qnaedain luieae in laleribus al)domi- 

 nis prope (ernora , necnon in ariuhus, ac pedibus adhuc con- 

 spicnae, indicia ac vesiigia sum coloris crocei, quo vivens 

 ipse nilelial. Ilaec itnqiie species, quae jam omnium oblivio- 

 ue ac silenlio j.icebat, ut ita dicam, reviviscit. Revivisceot 

 aulem fortasse nonnullae eliam ex iis , quas nunc silenlio 

 praclcrmiito,quod non salis cognitae mihi sint,si in iis accu- 

 rale describemlis curatn, et operam ponanl herpelologi, qui 

 ipsas mnllo quam ego habeant noiiores. 



Nunc pauca annoiabo de altero Chamaeleontc musei nostrl, 

 quern novam varielatem esse Chamaelconlis pumili Daudiui 

 plane credo. In ipso non modo squamae tuberculilbrmes gran- 

 diores dispersac veluti sunt inter miiiutas, quod jam Dandi- 

 nus, et Cuvierius animadverlerant , verum eliam series simplex 

 niajorum ita in longitudinem ulrinsque lateris trunri disjiosi- 

 ta est, ut ejus dislantia a ventre sesquiallera sit distantiae a 

 spina dorsi. Qiiamol)rem varicias haec proxime accedit ad Cha- 

 tnaeleonles lerninplijlum Gravenhorslii , et verrucosum Cnvie- 

 rii, a quorum |>riino difTert, potissimum praedicta majorum 

 tulierculorum serie simplici, et non du])Iici, ab altero vero , 

 scilicet verrucoso Cuvierii discrepat, quod ipsi venter sit non 

 cristatus, sed edentnlus. Cum autem Chamaelconlis pumili fi- 

 gura, quae extat in herpctolngia Daiidini mendose repraesen- 

 tet occiput a collo minime disiinclum , ct gnlae denies eon- 

 nexos, ac veluti coagmentatos; idcirco praedictae varietatis i- 

 conem , quae ab ipsa non abluderet dclinenndam cnravi. Ac 

 de iis, quae ad species Chamaeleonlum pertinent satis arbi- 

 tror dictum. Proximnm est, ut expendam, an recle herpelolo- 

 gi reeentiores Chamaeleontes omnes iu unicum genus collcge- 

 T. III. 3o 



