a44 Oposcdla 



sitivoriim prlmo negatlvo anlecedenlium non minorem snm- 

 ma negalivorura omnium, est limes superior radicum =. 



■""" c r--« c 



Ila formulae i+S, i+VS mulabuntur in 14-— ,14,-/ 



aJ quas P^ene diverso ilinere devenit, non sine aliqna menda 

 {^Bidl. Ferussac, Octobre i825). 



Lagrangiana autem melhodus limitem tradeteflbrmalura sum- 

 ma duarura maximaruni inter quantiiales 



r-y Z r-j.'Z' r--«" Z" r--«;" Z"' 



^R'^T'^ R-' '^—'^'^- 

 el quarta melhodus maximam quanlltalum 



VnL,Vnl., V n-~, V n — , etc. 

 R R R R 



Novi limites poierunt evadere multo arcliores prioribus. 



Quoad forraulam iH--, nil duhilandum in termino R x' e- 



R 



llgendoj sumendus semper qui maximo afficilur coefljcicnte: 



quoad vero caeteras formulas, mediocris perilia in calculo com- 



muni monslrabit lerminum sumendum. 



In exemplum formulae 14-p ponamus cum ^eae aequaiio- 



nera 



x*4- 50 x34- 60 x''— 90 :c — 60 = , 



1 

 et eruelur limes ^— , ubi formula 1 4-S praebet 91. 



r— a c 



El in exemplum formulae i+V-^ sit aequalio 

 a;«4-9'a;3_9»a;_f.Uz=0, 

 obtiuebimus limitem 4j c"™ formula 



1 4- -/S daret 10. 



Quoad melhodum e lagrangiana deductam, sumalur aequalio 

 x>04-105a:9 — 105 ar» — 108x6+1 — ,- 



habebimus limitem n. Contra melhodus lagrangiana dedisset 

 ioo( 14-^10). 

 Quoad vero poslreniam melhodum , redcat aequalio 

 x»04, io< x9 — 10'6x24- X — 102»= , 



