Opuscula 281 



soli rami inlercostalis peterent. Scd quoniatn extra omncm 

 diibitalionis aleam posituni est, ea organa nervis quoque octa» 

 vi paris insigriiri, securilas ilia evaiKjscit, eamque slalim exci- 

 pit diihiuni , an par islud phaenomenorum , de quihus loquor, 

 aiiclor sit. Quod |)orro duhium rccte peiisitaluni magnam sibi 

 comparat verisimilitudineni. Si enini ex una parte inlercosta- 

 lis direcle se jungit non cum axe cephalo-spinali, sed cum 

 3uibusdam nerveiis surculis ah eo plus, minusve distantibus, 

 iversisque , el varialim iiicitatus inillam scnsibilitatis speciem 

 proferl: si ex aliera octavura par radicibus suis ipsi haeiet ob- 

 lungatae mcdullae prope Varolii poniem , organicosque cum 

 axe praedicio nexus sistit illis nervorum cerebraliuni , ac spi- 

 nalium prorsus similes: sique volsellae dentatae ope in suo 

 compressus irunco animal angitur, ct distorquelur ( idque 

 in prima ove, de qua mentionem feci, ipsismctipsis oculis 

 pluries vidi), si, inquara, hacc omnia vera sunt (sunt autcm 

 verissima) neivus vagus, sive pneumogasiricus potiusquam in- 

 lercostalis sensorius existimandus videlur. Idcirco doloruuj , 

 quibus interna organa, vel morbis vexala, vel stimulis artificia- 

 libus percila afliciuntur, et scnsus, qui nos ad spirilum ducen- 

 duni inipellit,et scnsus famis, sensusque satietalis causa non 

 in inlercoslali , sed in octavo pari vidotur inquirenda. Jamque 

 ratione duarum ])ostrcmarum sensationum habita maximam a- 

 nimadversionem ingeniosa i?rrtc/;e/f expciimenia <.i!)i comparant. 

 A decem octo, et etiam a viginti quatuor horis j-ijunis ani- 

 malibus, et agitationibus, clamoribusque suis famem manife- 

 stanliljus octavum par infra nervorum recurrentinm originem 

 vel simpliciler secuit, vel parlim abstulil. Animalia vero illico 

 tranrpiilla reddita neque amplius escam etsi acceptam efflagi- 

 tabant, neque sex quidem pollicum distanliam percurrcbant,ut 

 ad earn accederentj et tunc solum quadam indifl'erentiae spe- 

 cie manducaverunt , cjuum cibus eis offcrebatur, et sub naso, 

 et fere in ore poncbatnr, eamque dentibus terebant,ac de- 

 gluiiebant, donee stomacus, esophagusque repleti fuissent. Ex 

 quo patet, animalia comedisse non fame instigata , nam men- 

 suram ad se satianda sufficientcm non essent praetergrcssi (men- 

 sura a brntis animalibus semper servata ) sed scnsu gustus ti- 

 lillala , esuque destitisse, quia stomachi, ct esophagi pleniiu- 

 do deglutinationem me<;hanice proliibebat. Quin etiam ex aliis 

 CI. viri periculis colligere liccret elFcctus promptiores interno- 

 T, III. 36 



