296 Opuscdla 



liiin aliitiido. Qiiam si loco a assiimpscris, bahebis ex prae- 

 cedenti probleinate (art. 4-) cl celeritateiii a(]uae per caua- 

 Itni lliientis, et quaesilam siiperficiei declivitaleni. 



8. CoroIIariiun I. Ononi'ii" cos.?) minime coiistans est, sed 

 pro altiiiidine .r variat, antc([tiain iiilegrationem aggredianiur 

 oportet loco cos. (p ejus valorem per jc expressum snbrogare. 

 Hunc autem ex praecedeiili prol)leniate (art. 4-) cognosces, si 

 valorem cos. <? elicucris, atque ibi a: loco « scripseris. 



g. Corollarinm II. Percommode vero id fiet, si proat supra 



^art. 5.) poncmus /3=o. Lrit enim cos. ?>=— . .rrj —^ . 



quo valore in aequalionem differcniialera art. 7. invecto, si fiat 

 /" A" 



conipciidii gratia — — =n evadet ilia 



dt = 



D 



— MJ. 



iindc 





10. Prohlewa IP. Denique fingamus perennem aquae co- 

 piam iulerea in castcllnm inflnere; atque hoc posito, eadem 

 quaerantur, quae in superiori problemate. 



Sit fj aquae quantitas, quae singulis minulis sccundis su- 

 perl'unditur^ itaque tempusculo dt aquae moles qdt castello 

 accedet . Manifestum est autem molem aquae — Mr/jc, quae 

 tempusculo dt a castello decedit (art. 7.), tantam esse quanta 

 est diflerentia inter quanlilatem /r//\/ 2 g(>r — h — Lcos. ?>) 

 quae tempusculo dt foras ])rotrnditur , et quantitatem qdt 

 quae eodcm tempusculo dt in castellum influit, Erit ergo 



— Mdx=Lfdt'^'2§{x — h—hC.os. <p)—qdt 



, —Mdx 



sive a<= 



/V 1g{x — h — h Cos. , ) — 7 



quae aequatio perinde erit tractanda, ut de altera (art. 7.) 



monuimus. 



