Opus CUT, A. 339 



formallonem ad dlversa centra encephalica speclaulem disqui- 

 rens comprobaverat hoc factum, ex quo colligebat, organa si- 

 ve partes transitorias evolvi in inversa permanenlium ratione, 

 et pennanentes in inversa transitorlarnm. Qiiem antagonisnuini 

 ex imparl diamctro vasorum sanguiferorum pcrlinentium ad 

 duas organorum species jure merilo repetebat. Hoc posito,ac- 

 cedentc ruplionis membranae pnpillaris tempore, extremiiates 

 arcuum, ansarumve vasorum attenuantur: libera earumdem 

 vascula, et propagincs e vasis crystallinae leniis provenientes 

 oblilerantur, pcnilusque imperceptae fiunt: dum circnlus, qui 

 dicerelur avius, fit vividior in iridc toiam suam pcrfectionem 

 absolvenle. Qua de re membrana pnpillaris jam omnes adepta 

 est conditiones parlium, quae natura, ut inutiles, atrophia af- 

 ficiuntur, quippe illi est finium coarctalio eo, quod magna ex 

 parte in iridem se vertit, atque etiam nutriiionis defectuseo, 

 quod se adreodum attenuavit, redigitque ad tenuissimum vela- 

 nien nonnulla vascula quoque connectcns. Hinc ipsius partes, 

 quae vasis minus scatent, veluli morte correptae, si ila expri- 

 mi liceat , deficiunt, manenie irregnlari coniinuitatis sohuione. 

 Limbi, in quos ipsa dirimilur, corrugantur, semperque mi- 

 nus sanguinis accipiunt, quapropter validiorem se reddens ab- 

 sorptio eisdem potitur, et citissime destruit, usquequo incipit 

 revivescere circulus, idest usque ad pupillae oram. 



Hie finis, Ac. Sap., mei, quicumqne sit, laboris, quem tan- 

 .tum adivi,ut mihi de hoc argumento verum innoiescerel,quod 

 an sim assequulus nee ne, Vestra Perspicuilas et Sapientia 

 erit judicatura. 





■-i.\ y/^ 



