368 OPUSCDIA 



gendae ante ignarns omnino erat, turn quod adhuc novus erat 

 in anatoniicis hujusmodi tam exiguis objectis arte sua perlra- 

 ctandis. Manifcstum itaque nunc est etiam inter membranae, 

 de qua loqiiimur, plicaluras inesse juxta longitudinem dispo- 

 sita exilia vasa sanguinea inter se, et marginem ipsum plica- 

 turarum parallela,alicubi anastomosym simul ineuntia, ex qui- 

 bus innumeri a latere prodeunt minimi ramusculi . In parte 

 auteraplicaturae transversa, quae situm suum naturalemservabai 

 limbum versus externum lamellae branchialis, ubi truncus ad- 

 est venae-laminaris, vasa tantum rubra conspiciuntur, scilicet 

 ramusculi venae ejusdem. Vicissira pars opposita, quae lim- 

 bum inleriorem respiciebat lamellae arteriam branchialem la- 

 miaarem excipientis, vasa tanium objicit cerulea, nempe arte- 

 rica . Ab utraquc plicalurae extremiiate vascula isia centrum 

 versus procednnt gradatim subtiliora, et invicem commixta et 

 implicata in tenuissimos tandem veluli penicillos desinunt, 

 quin discerni potuerit ulla proprie dicta anastomosis inter ar- 

 terias, et venas branchiales. Quae dispositio et distributio va- 

 sorum earn proxime imitatur, quae communiter occurrit in 

 alia regione membranae mucosae, scilicet Schueiderlan3,qua in 

 Mammiferis parietes fossarura,et sinuum nasi vestiuntur. 



Mira tenuitas hujusmodi plicaturarum, quin eis distensiode- 

 ficiat, facilitas, qua post revulsionem se se explicant, et invi- 

 cem separantur, constans earum naturalis dispositio obliqua 

 rectilinea suspicionem fere movent exilissimam vascularem 

 membranulam hie sustineri minima lamella sin cartilaginea , 

 saltern satis resistente atque elastica ad continendas piicaturas 

 in naturali transversa et ad cavam superficiem normali posi- 

 tione, in qua regulariter distributae sunt. Quod si vere locum 

 naberet, tanto aptior foret comparatio jam facta dispositionis 

 narum plicaturarum super laminas branchiales cum pectine te- 

 xtorio. Verum sive plicaturae omnino molles habendae sint, 

 sive solida textura suffultae, quod profecto non parum auge- 

 ret compositionem corporis branchialis, in utroqne casu aeque 

 manet essentialis proprietas superficiei organi respiratorii, ejus 

 maxima scilicet in minimo spatio amplitude . 



Ad clarius demonstrandam plicaturarum dispositionem su- 

 per cavas branchialium lamellarum facies, et vasorum sangui- 

 neorum directionem in iisdem, lamellam unam transversira re- 

 cidi, et vitrea lenie a J decern dianietros objecta amplificante 



