viii Praefatio 



sus qnisque difficile posset, atqiie unius hominis aetas, et in- 

 geniiini \ix allerutri plane adispiscendae sufficeret. Academiae 

 tnm instilutae fuerunt, qiiarum ope id plures conjunclis viri- 

 ])us, el niutuo auxilio ulterius assequi potuerunt, quod singuli 

 separaliiu non potcranl. Sic ilia slelit adhuc felicissima instau- 

 ralae sapieiitlac uiiitas. Ea nimiruin studiorumperenni commu- 

 nione,et concertalionnmfrequenlia, singulorum, quotquoi in to- 

 la vel civitale, vel eliam naiione aderanl arte aliqua,el disciplina 

 praestantes adeo acuebanlur, atque alebantur ingenia, ut a- 

 liquis semper exurgeret, qui sodalium inventa sibi sumere so- 

 las posset , eaque volumina civilalum polius , et nationum , 

 qaam ullius auctoris opus nuncupanda adornare , in quibus 

 non una, aut altera facultas, sed lota humauarum cognitio- 

 nuni complexio iterum coaluil, et plena, ut antea, et Integra 

 luce sua refulslt. De qua sane litterarum, et novae severioris 

 Piiilosopliiae consensioue, atque necessitudine optirae, si quae 

 alia, promerita est Academia Bononiensis jam inde a privala 

 sua origine primo apud Joannem Antonium De Via exem- 

 plo praeeuntibus Ulysse Gozzadinio , Marcello Malpighio , 

 Gcminiano Rondello , Dominico Guglielminio , Gemiuiano 

 IMontanarlo , et paucis post annis certa , et propria for- 

 ma , et regula, sumptoque nomine Academiae Inquietorum 

 apud Eustachium Manfredium , qui ejus conditor jure meri- 

 ritoque habitus est. Quantara ex eo ludo vetus Philosophia 

 expolitionem , et quanlos simul nova fruclus percepit industria 

 et perseverautia trium viroruni Manfredii, Stancarii, et Morga- 

 gnii, horum scripta egregie testantur^ quantum reliqua leclis- 

 simorum juvenum cohors ingenio , el doctrina cresceret, ma- 

 xime ostendit consilium illud , quod inire , atque suscipere 

 ausa est, quo non gravius allud, neque gloriosius unquam 

 fuil excogiiaium, de avocanda Astrorum Scientia a divinandi, 

 quae adhuc supererat, levitate, de Medicis adhuc deerrantibus 

 ad rectam viam deducendis, de abolenda veteri jejuna, et inani 

 dispulandi raiione , deque eloquenlia, et poesi ad saeculi XVI. 



