Opuscula aS 



JOSEPHI VENTUROLI 



De Aestuariis . 



jLA-estuaruim locus est in maris litore, ubi terra recedit, 

 sinumque efficit marinis aquis modo refertum, modo vacuum 

 ex alterno maris accessu, et recessu. Sunt autem in plerisque 

 aesluariis duo dislinguenda^ nempe stagnum mari adjacens, et 

 alveus, sive fossa, qua aqua vice alterna, prout aestus aut re- 

 pressit, aut impulit, nunc infertur mari, nunc redditur stagno, 

 V. PHn. jun. Lib. IX. Ep. 33. 



Occurrunt ejusmodi aesluaria in ilia ora ditionis Pontificiae, 

 quae mare Adriaticum respicit, eaque maxime memoratu di- 

 gna sunt, quae in Comaclensi , et in Ravennae litore portus ef- 

 Iiciunt navigiis aplos. 



Porro ut aestuarium porlui efficiendo aptum sit, illud in pri- 

 mis requiritur, ut aqua per aestuarium ultro cilroque recur- 

 sans quanta maxima potest velociiate labatur. Nam si segnior 

 esset aquae fluxus, et arenis vehendis parum idoneus, nullum 

 estdubium, quin arenae, quae prope litora conlinenter feruntur, 

 eaque obsident, aestuarii ostium paullatim obstruerent. 



Eg autem major est aquae per aestuarium recursantis cele- 

 ritas, quo major est amplitudo stagni, in quod mare se effun- 

 dit, id, quod facile ex iis, quae infra dicenda sunt, explicabi- 

 mus. Inde fit illud, quod jamdudum experientia edocti maris 

 accolae comperlum habent, amplissimis stagnis magnos por- 

 tus effici , exiguis tenuissimos . 



Aliquando tamen usuvenit, ut aquae motum, qui ex nimia 

 stagni angustia lenlior obventurus esset, opportuno artificio in- 

 citare liceat^ nempe si posteaquam stagnum tantam aquae 

 copiam recepit, quantam ex maris aestu potuit, claudalur aes- 

 tuarii ostium , neque prius aperiatur , quam aestus deferbue- 

 rit, ac mare omnino resederit. Cum enim tunc temporis a- 

 qua, quae stagnum coraplevit, altior aliquanto sit quam mare 



4 



