Opuscula 3i 



At vero si slagni arapliludo non adeo exigua fuerit, prode- 

 rilne eodein uli artificio, ut scilicet aquae exilum referio sta- 

 gno claiulamns, effusuri denuo, cum mare circa inium pun- 

 ctum moralur? An prosit, et qnousque prosit, ex formulis, quas 

 superius exposuimus, facile dijudicabimus. Dice autem ma- 

 ximara ejus artificii utilitatem in exiguis stagnis esse, mino- 

 rem in ampliorihus, nullam in amplissimis. 



Revera quo major est stagni ampliiudo, eo major fit aquae 

 per aesiuarium discurrentis velocilas. Rursus quo major est 

 stagni ampliiudo, eo minor est aquae in illo ipso siagno o- 

 scillalio, scilicet eo minus aqua supra maris libcllam attolli- 

 tur, unde minor evadit artiCcialis ilia velocitas, quam ex illo 

 ahiludinum discrimine aestuario conciliare licet. Aucta igitur 

 per gradus stagni amplitudine, naturalis aestuarii velocilas ae- 

 quabit demum arlificialem illam modo diclam : neque ultra 

 eum limitem proderit aestuarium oslio munire claudendis a- 

 quis idoneo. 



Hunc vero amplitudinis limitem superiores formulae exhi- 

 bent. Naturalis euiui aquae per aesiuarium refluentis velocilas 



media est = -j:7=,. ArtiCcialis autem ilia, quam parare possu- 



mus aperto aestuarii ostio sub maximo ahiludinum discrimine 



L est =-v^2eL. Igitur si fuerit -—=—v' 2 g L sive M = 



fTV— , nihil jam proderit stagni ostia claudere*, multo minus 

 bi ampliiudo M valorem modo dictum superaverit. 



