I20 Opuscula. 



iialifiJa , vel lunGinata , segniento Iinpaii ampllore, dclloi- 

 deo, vel ovalo, laciiiiis laleralibus aiigustis, remotis, de- 

 sccndcndo miiiorihus. Scapus solltarius, vel plures ex eodem 

 caespite, decinnbentcs, assurgenles, ad suuimnm qiiadri- 

 -ijuinqucpollicares, passim hreviores, lereles, striali, glabri, 

 Lracteolis linearLbus hue illuc adspcrsi. Calalhiis cylindraceus, 

 glaber, foliolis paucis, lanceolato-liiicaribiis, latiusculis, slri- 

 ciis, ordine simplici, subinde apicc sphacelatis. Ligulae 

 luleae, radialcs latiores, exias saejie rubenles. Pappus ses- 

 silis, ex setis infeni^ longe pluiuosis, ad lentem scaber. Pa- 

 leae receptaculi Itiieares, acuminato-setaceae , elongatae, sca- 

 riosac. Acheiiiura strialura , scabruni . Aliqua villosiias, Vel 

 pruina hue illuc interdum occnrrii in herba , et calaiho. 



8b. Cmcus polyanlhcmns Bert. Aniocn. Ilal. p. l\\. 



Bienn. Lcgi secus canalem , qui a lapidicinis di Torrano 

 Carrariara excurril. Florebat Auguslo. i'. i'. 



Mirum diclu ! planlam banc a bolauicis hactenus vexa- 

 ri . Linnaeus in Mani. i. p. loc^. unam Romam pa- 

 Iriaui Cardui polyanthemi sui babuit^ de planta Roinana , 

 quae stirpi Linnaeanae unice respondet, satis superque egi 

 in Anioen. ilal. 1. c, et baec nostra ex apuanis locis ea- 

 dem prorsus est. Verum CI. Tenorius Syll. Fl. Neap. p. 

 4 1 3., rejecta planta Romana pro Carduo poljantherno L. , 

 aliani, longeque diversani stirpcm ex vallibus Jurassi huic 

 subslitult. An quia Schleicbcrus eodem Cardiii pofyanthemi 

 nomine illani salutavit? Non video, cur lanti habenda sit 

 Scbleicheri auctoritas pro sistenda specie Linnaeana , iia ut, 

 quae Linnaeus ipse statuit de Carduo suo, flocci sint fa- 

 cienda. Si quis autem adire velit spsctatissimam Fiorani 

 Helveticam Gauilinii, ibi plantam Schleicheri a Romana 

 Linnaei probe sejunctam reperiet, novoque Cardui inultiflo- 

 ri nomine insignitam (Gaud. Fl. Ilelv. 4- P- i66.). Ego 

 vero, cum ejus exemplar anno i8io. a Sclileichero obti- 

 nuissem, jam ab eo tempore sub Cardui Schleicheri no- 

 mine in horto sicco posui, et hactenus asservo. Quod 

 si Sprengelius plantam nostram pro Cnico pungcnti }'V. 

 habendam statuit in Syst. veg. 3. p. Sjo. 371., respondc- 

 ])0, non liquere, cur nomen specificum Linnaeanum Wil- 

 denowiano nomini sit: poslhabendum, et minus adhuc li- 

 quere ex ipsius Sprengelii verbis 1. c. de identitale slirpis 



