Opuscula 145 



marinas a rcliquis: liine jMenemius addidit aliam notam qiiod 

 ncmpe ipsanua pedes sint piiinifonnes. Sed haec nota, quae 

 comnuinis est omnibus lestudiiiilius marinis adhiberi poiius 

 dcljuit ad indicandam anl sectioncm ordinis aut familiam, quam 

 peculiare genus cjusdem. Reliquiun est, lit quae de faniilia 

 Sphargidearum. Bellli me teneat opinio libere vobis significem. 

 Proculdubio lesludines sic diclae coriaceae longe distant a 

 rcliquis marinis ac proinde Bcllio de hac farailia constiluenda 

 subscribe . Sed nescio cur Bellius notas omnes conjecerit in 

 familiam ita ut prorsus nulla supcresset generi. Nonne duae 

 illae, quas ultimo loco posuit, ncmpe — Mandibula superior 

 emarginata; et intus recipiens apicem inferioris — aptissimae 

 sunt ad indicandam genus, et reliquae nonne satis sunt dia- 

 gnosi familiae? 



Ex iis, quae hactenus dixi saiis patet, tesludinem nostram 

 esse ex ordine Cheloniorum Brongniartii, ex sectione, vel tribii 

 testudinuni raarinarum, ex familia Spargidearum ^aWl , el ex 

 genere Dermochelyde Blenvillii , quod idem est ac genus 

 Spliargis Mcrrcmii, et genus Coriudo Flemmingii , et genus 

 Deniiatocheljs Wagleri. In indicando vero hoc genere, utar no- 

 mine, quod illi dcdit Blenvillius, liic enira primus omnium genus 

 constilult. Faleor tamen blenvillianum nomen eo vitio labora- 

 re,ut significet qualitatera , quae tcstudinibus marinis coriaceis 

 comunis est cum trionycibus. Sed jam satis de genere, mine 

 de ipsius sede, et afllnitalibus. Boryus a S. Vincentio j)ro 

 certo habet crocodilos aliis reptilibus praemiltendos. Rilgenius 

 vero ita ordinal seriem reptilium, ut primum locum concedat 

 serpeniibus, alterum tcstudinibus, terlium tandem Molgaeis, 

 id est lacertis, et ranis Linnaei. E contrario Brongniarlins, Cu- 

 vierius, Dumerilius, Oppellius, Blenvillius, Grayus, Fitzinge- 

 Tus ec. in enumerandis reptilibus a Cheloniis incipiunt, quos 

 propinquiores avibus credunt, quam saurios, et Ophidios. Id 

 jpsum ratum habent Waglerus, Okenius, Goldfussius, qui 

 imbuti doctrini Lamarckii in ordinandis reptilibus ab iis inci- 

 piunt, quorum structura minus composita est, et ad ea, quae 

 composiliorem structuram habent progrediuntur. 



In disponendis etiam generibus testudinum raarinarum inter 

 se dissident, atque discordant Herpetologi recentiores . Nam 

 Merremius et Fitzingerus ultimum locum dant generi Spar- 

 gidi, Rilgenius, Bellius, el Grayus illud primo loco ponunt, 



>9 



