i58 Opuscola 



sius agere cogitur « (ii). Quid plura si ipsa qnoque corpo- 

 ris chiiuica composilio in variis aelatibus tlifierenlias exhibet 

 hand paiicas? Dcnisius enini nuperriiue oslendit proporliones 

 principioriun juxta diversa vitae stadia pcrniulari: idque vidit 

 ille ill sanguine, in nervis , in lextu cutaneo, atque ia iisdern 

 ossibus (12). 



Analomiciis pratcrea ticinensis in crebris scriptorum suo- 

 rum locis hasce voces cellularem nempe, stibstaniiani reticu- 

 latam , spongiosam, alveolarem, gossjpinm , I omentum tam- 

 qnam acquivalentes usurpat. Quae tauicn verba neque unam, 

 eaindcmque idoaui iueluduut, ncquc unam, eamdemque si- 

 gnificant rem. Substantia enim cellularis, alveolaris, caverno- 

 sa , reticulata, spongiosa utriculis, vel macuiis inter se cohae- 

 rentibus componilur: gossypium est quaedam lanugo, quae si- 

 ne filamentis esse nequit: tomcntnmque est lana brevis, ac 

 concisa , quae ex vestibus a fullone poliendo detraliitur , et 

 qnidquid farciminis ex qnaciinique re, sive ex faeno, ant pa- 

 lea, sive ex phima fuerit, quo culcitae inferciuntur. Fiebat 

 etiam ex arundinibus concisis . Ex qua arbitraria ne dicani 

 minus recta rerum diversarum similitudinc, vel potius confusio- 

 ne ortum interdum est , nt id cellularis nomine insigniverit 

 Scarpa, quod reapse banc appellationem non mereat, ad a- 

 liumque textuni, atque et ad ipsuni fibrosum referri posse vi- 

 deatur, vel saltern ut incertas admodum, indefinitasque red- 

 diderit substantiae cellularis nolas, ut ego infra probabo. 



Dum postremo Scarpa absurdum, atque a perspecta operum 

 naturae simplicitate quam alienum judicat primogeniam ossiunx 

 structuram, aetata crescente, commutari, praeterquam quod 

 pro niliilo habet observationes , quae mutationem banc extra 

 dubitationis aleam ponunt, quaradam philosophiae rationem 

 usurpat admodum, ni vehementer fallor, periculosam , quae- 

 que meliorem naturae operibus studendi methodum subverte- 

 re potest, atque destruere. Certa enim quaedam res per ilium 

 vera esse non potest, si a consueto naturae ordine recedat. 



(i ») V. Prokasta. Disquisitio Anatomico-PLysiologIca organismi corporis Lumani . 

 §. 57. Viennac 1811. 



(ir») V. Journal de Physiologic experimentale , et phatologique par F. Mag«ndie. 

 T. 9. pag. 176. Pa* is 1829. 



