Opcscdla 247 



post illam destructionem in conspeclura venit. Quae quidem 

 observaliones una cum iis, quae a clarissirao Wilsonio captae 

 fuerunt, efficiunt, ne ego Legalloisii opinionem amj)leclar, ne- 

 que pulcni cum ipso principium vilale cordis motui, et cir- 

 culo sanguini necessarium in medulla spinali a natura fuisse 

 positnm. 



Hie autem omnia non consislunt argumenla, quibns ab il- 

 lo caeteroquin ingegniosissimo physiologo dissenlio. Magni fe- 

 cit illc, quod in rauis, ( uli supra dictum est ) cerebro, rae- 

 dullaqiie spinali \ix dum dcslructis, motus cordis per non- 

 nulla niinuta dcsisterent, sialimque ilerum apparerent celerio- 

 res quam anlca: quod certe ejus sententia demonstrabat talem 

 inter apparatum cerebro-spinalem, et cor adesse consensum, ut 

 ille in istud dominetur, atque vel cohibeat, vel ad agendum im- 

 pellat.Dominatio tamcn (meo saltern judicio) magis violenta, et 

 coacta, quam placida, ct naluralis, magis apparens, quam vera. 

 Cerebrum enim,ac medulla spinalis effectum insolitae, gravisque, 

 causae ad multas divcrsasque , atque remotas corporis partes 

 iransferre possunt, cum quibus in ordinario, et, ut ajunt, 

 pbysiologico statu non conscnliunt, easque multifariam pcr- 

 turbare. Ideoque Wilsonius quamquam certitudinem adeptus 

 fuisset post medullac spinalis destructionem sanguinis circni- 

 lum manere, vidit tamen ipsi medullae stimulorum qnorun- 

 dam turn mcchanicorum ,tumchimicorum applicaiione motus 

 cordis inuuutari: gravioribusque, atque prolundioribus laesio- 

 uibus, sicuti exempli gratia est cerebri, medullaeque spina- 

 lis propter mallei iclum collisio, imminui, et fere extingui. 

 Atque id ipsum observavit quod ad cerebrum, etsi neque il- 

 le, neque physiologus uUus actionem cerebri motibus cordis 

 esse necessarian! liodie profiteatnr. Nemopraeterea ignorat in ve- 

 hementibus animi aft'eciibus slimulos agitatores cordis, inte- 

 stinorum , et vesicae urinarlae e cerebro descendere , tametsi 

 organa isla, quibus rcguntur vires in ordinario statu a cerebro 

 non accipiant. Quid ergo mirum si opus rude, ac durum, ut 

 revera est apparatus cercbro-spinalis ob ferrum vastalio, per 

 nonnulla minuta sccunda sistit, et postea celeriorem reddit 

 cordis motum? Quid mirum si vehcmenli, productaque cor- 

 dis contractione, nervorumque, qui ad vasa sanguifera diri- 

 guntur, spasmo, vasa ipsa adeo reslringuntur, ut post artuum 

 amputaiionem nulla ante oculos haeinorrhagia obverseiur ? 



