370 OPDSCDIA 



que, quoad colorem, complementariarn. Paler ScherfTcr hoc pliae- 

 nonienon revocari posse judicavit ad piiricipia soliia de scnsibus 

 doctriuae, quorum notissimum hoc est, etvulgo receptiim =Vivi- 

 dior impressio a scnsus organo cujuscumqne accepta minus sen- 

 sibiles efficit, et pene excludit debihores alias cjnsdem generis 

 eodem tempore supervenienles actioues =-=> En hujus pvincipii 

 applicatio casui noslro. Coram adsit quadrata clinrta subrubra 

 super albo latiori folio ut supra distenta. Candoris sensus idem 

 haberi potest ac sensus compositus ex sensibus duobus altero 

 rubriillius coloris,subviridiscoIoris altero. Horum sensuum pri- 

 mus, qui cum secundo conjunciim exercetur, debilior est ana- 

 logo seosu directe a rubro quadralo genito^ hie ergo ilium quo- 

 dammodo opprimet-, et proinde sensus alter peculiaris viri- 

 dis coloris integer subsistet . Quod fere hue redit, praesen- 

 tlam rubri coloris in objecto quadrato occasionem esse dis- 

 solutionis albi folii coloris in duos ejus complementarios ru- 

 brum,et viridem, et deleto hoc rubro a rubro praevalenle 

 quadrati , sensuni viridis tantum superesse. Illustris etiam La- 

 place dissolulionem istam admisit, simul vero admitlendam 

 censnii quandam oculi dispositionem, qua radii rubri ex al- 

 bo folio provenientes cum iis quodammodo consocieutur , 

 qui ex rubro quadrato dimanant, et sic unicus omnium sen- 

 sus existat, proindeque libere et separatim agat viridis color, 

 Ambae istae hypotheses experimeulo, de quo loquimur, aliis- 

 que similibus pari facilitate accomodari possunl. 



Interim mihi eo magis persuadebam veriiate nonomnino de- 

 siitutum esse judicium illud, quod animum primo subierat, 

 quum nempe in meis experimentis vitrarepente auferebam, ac- 

 cidenlales esse colores duarum imaginum prae illis, quos ima- 

 gines ipsaeexhibebant, antequamvitraponerenlur. Hinc facile in- 

 telligebatur, quomodo susceptis vitris duobus complemenlariis, 

 color alterius imaginis ad alteram pertransibat, et vicissim 

 quum observatio vix dum peracta est per vitra compleraenta- 

 ria, illico sine vitris instiluatur. Itidemexplicatu facile crat, qua 

 de causa quo magis vitra a complementaria conditione distant, 

 eo magis colores in secunda observatione apparentes a colori- 

 bus observationis primae differre debent. Ita quidem jure con- 

 cludebam, habita laniummodo raiione conditionis adimplendae 

 colores inter accidentales, et veros, quorum primi horum sint 

 complementarii super alba subjecta superficie, qualis erat as- 



