CAMILLI RAIVZAIVI 



DE MAXILLA 



A JOSEPUO MO\TI 



DISSERTATIO 



{.4cadcmiac tradita die W. Mali 1837. Mem: posth:) 



Ineunte saeculo decimo octavo Josephus Montiiis monies, 

 ac coUes agri bononicnsis perlustral)at , atque diligenter per- 

 quirebat non inodo plnntas, verum etiam fossilia , quorum ca- 

 talogiim, si otium darctur, et contexere, et in valgus edere si- 

 bi proposiierat . Cum autem ab aliquo loco disc'edendum illi 

 essel, ejusdem incolas eliani atque etiam hortabatur, atque 

 proniissione praemii alliciebat , ad colligenda , siliique deferen- 

 da ossa animalium, conchylia , atque alia fossilia minus ob- 

 via, quae inibi invenlrent . Cum itaque quadam die Momins 

 partes omnes percurreret illius raontis , qui a familia Blancano- 

 rum nomen habuit, atque Mous blancanus dicitur, obviam il- 

 li prodiit quidam ruricola in manibus ferens saxum coercens 

 ac continens dentes satis magnos adhuc maxillae insertos, nee 

 non conchylia quaedam. Montius saxum, dentes et ossa cu- 

 riose ac diligenter inspexit, deinde ruricolani, sciscitatus est de 

 loco ubi saxum invenit: Brevis est hincvia, respondit rurico- 

 la, in locum ubi saxum reperi: jacebat enim ad radices ru- 

 pis, quae appellatur Salto del Musico , quaeque est huic 

 monti contermina. Hoc audito Montius una cum ruricola il- 

 luc se conlulit, rupem diligenter expendit , eamque cognovit 

 esse margaceam, ac conchyliferam, deinde ruricolam large do- 

 natum ab se benigne , comiterqne dimisit . 

 T. Ti. 38 



