394 Aloysii Casinklli 



Ab aequailone (3) deducatur aequatio (4), erit residuum 



(9) (a'--^3) {a—d)—(a—mi)=Ct—l> . 



Ex hisce duabiis aequaiionibus infertur 



B— E— (a2_a3) (b—c) 



a — a' 



C— D-f-(a— a«) (b—c) 



a—d= 



a- — a' 



el Ideo 



B— E~(a.^— »^) (b—c) C— D-4-(a— »^) (b—c) 



a — a* a^ — «* 



reduclis autem fractionibus ad eumdem denominatorem , ha- 

 bebinius 



(B_E) (*'— a»)_(a-2— a3)2(6— c)=(G— D) (<x— «»)-»-(«—«')'(*— <^) 



Unde 



(E— E) (g^— ftS)— (C— D) (g— t^*) 



(B— E) (a^— a3)— (C— D) («— gp 



atque mutatis signis 



(C— D) (a— ««)— (B—E) («2— a3) 



*-^= 5 



B(a3— »^)-4-C(a— »<)-t-D(«'— g)-t-E(ft'— »3) 



~ 5 



Ex iisdem aequationibus (8) , (9) habemus 



_B— E— (a— »<) (a—d) 

 a2 — a,3 



D— C-i-(a^-f-ft^) (a — <f) 

 ~" — a* 



unde 



B— E— (a— g*) (a—d) _ B—C^[a'i—a^) (a—d) 



a? — a* a— a' 



leductis vero fractionibus ad eumdem denominationem , con- 



cludemus 



(B-.E)(a— »«)— (a— a<)Xa— ^=(D— C)(a2— a^)— (a*_a3)5(a_^^. 



