De AEQUAT. ALGEBRAICIS 395 



ex qua elicitur 



^_. (B— E) (a— a»)-f-(C— D ) (<x2_a3) 



_ (B— E) (g— ft')->-(C— D)(a'^— «3) 



~ —5 ' 



el mutalls signis 



^_( E— B) (g— ««) -t- (D— C) {a?— a^ 

 "" — 5 



_ B(««— a)-f-C(«»— ai!)-4-D(a'»— a3).+ .E((x— a*) 



~ 5 



Habemus igiiur 



^_. __ B(a.4-a«— 2)-+-C(a''-4-a3_2).+-D(ft'?-4-a3_2)-«-E(a-t-fti— 2) 



5 "" 



^_._ B(a<— a)H-C(a3-.a2)-j- D (a2_a3)_,_E(a__a i) 



^ _ B(tt^-H«^— 2)-t-C(a.4-a<— 2)-t-D( «-|-ai— 2)-HE(«''-Ha3— 2) 



__ B(g3_a2).^_C(a— a'i).4-D(fti^a,)_t_E(a2— a3) 

 — c— ^ _ . 



Ex addilione duarum priorum infertur 



_ B(tt<— 1 )-<-C(ft3_1 )^D(ft2_> i )^E(a— 1 ) 



el ex earum differeniia 



B(«— 1 )-HC(tt^— 1 )-<-P(»^— 1 )— E(a<— 1 ) 

 ~" 5 



Ex addilione duarum posteriorum iuferuir 



B(a3_1)_j_C(a— 1)-t-D(a'— 1)-4-E(a2— 1) 



* = 5 ' 



el ex earum differeniia 



B («2_1 ) -t_C(a '— 1 )-t-D(a— 1 )-f.E(a3_1 ) 

 c= ^ . 



Cum autem sit A= — B — C — D — E concludemus 



