a62-+-^^ = C 



416 Alotsii Casinelli 



2B 

 Ex prima harutn aecjuationum habemus c= -- 5 hinc secunda 



et tenia reducuutur ad 



T 



Ponatur «J'=M, -1-=N erltque 



M-t-N=G 



MN 4B2N ,„, ^ 

 2B M 

 ideo N=C — M, et ita haec ultima aeqaatio reducitur ad 

 M3__CM2-<-(1GB'-4-2BD)M-+-B2C=0 . 



Haec aequatio resolubilis est, atque ita est M quantitas nota, 

 nee non N = C — M. 

 Nunc ex aequationibus 



„ 2rt2B „ 

 b 



habemus 



_ /M(C— M)2 ,_./2BM^ 



et tandem ex 



2B ^16B<(C— M) 



c 



=4^,c=v 



b ' ' M-i 



Erit igitur radix aequationis propositae 



^/ M(C— M)'' %2BM2_ ^ 16B'(C— M) 



Determinandum vero manet coefficiens sea terminus E, atqu« 

 ne postrema aequatio 



a5_j_55_^5_,_20ai^c-f.30a2c2Z'=50BC-f-E 



sit ceteris contradictoria , positis in hac quatione loco (i,b, c 

 valoribus superius deduclis , debet esse 



