452 Antonii Alessandrini 



pressionfe , el molu procedens in cellulosa inter rolulae inlegu- 

 mcntaj et faciem exteriorem ossis. Roboratur haec conjectu- 

 ra ex eo , quod humor in polype cjusdein naturae reperius 

 est, atque Imraor sacculorum mncosorum; facilitas a utciii so- 

 lutionis inter strata polypi liquet ex composiiione lumoris cujus 

 substantia slratis constat iu tola sua cras-.itudine , uti demoii- 

 stratfig. i .Tab.XXVIII., quae strata roipse in liunore adlitic ic- 

 ccnte adeo facile sejunpcbaniurj nt conlaclum solummodo le- 

 nere inter se absque uUa snl siantiae communione viderentur. 

 Quanquam de polypis mentio passim occurrat in hisloria 

 laesionum cordis , hac tanien denominatione Auctores ut plu- 

 rimum ntuntur, quum agiiur de coagulis subslanliae fibrino- 

 sae sanguinis vel recenlibus, vel inveleratis in corde super 

 ejus cavi parietibus, in vasis sanguineis, in duclu ipso 

 tlioracico; qnae porro concretiones origine sua, forma, colo- 

 re, atque intima textura a polypis carnosis, ut Cliirurgi nun- 

 cupant , prorsus difTerunl. Bouillaud ipse^ auctor inter recen- 

 tiores doclissimus, el degenerationum cordis indagator solertis- 

 simus nullum refert ex polypis quamplurimis , quos descri- 

 Lit (1), liuic nostro similem. Verum in Diario , cui litulus — 

 Hei'ue in'cdicnJe , invenio (2) observationem polypi in corde 

 mm Socieiate Analomica Parisiensi communicatam a Choisy , 

 qui casum ibi refert polypi carnosi piriformis adhaerenlis in- 

 terno parieti auriculae sinistrae cordis hnmani, qui maguitudi- 

 ne par erat ovo perdicis . Narrat praeterea perrari hujus casus 

 nlinm similem ab Antonio Benivieni observatum primo fuis- 

 se (3). At Pigenux de liac observalione Clioisy loquens co- 

 ram eadem Socieiate monuit, quod supra ego animadverli, 

 probe definiondum esse polypum cordis. JIoc enim nomine,^ 

 lit veteres Medici, el Analomici solebant, coagulis etiam fibri- 

 nosis tributo, generice usi sunt Corvisart, Burns, Testa, Lae- 

 nec, Bouillaud ad haec vitia significanda^ quae in morborum 



(1) In Opere supradiclo. 



(2) luin 1833, p. 138. 



(3) AnI. Benivieni de abditis morborum causis. Basikae 1529. = 

 Sprengcl Histor. Pragmitica. Tom. 2. p. 394 ponit ejus obitum ad au- 

 iinm circiter 1503. 



