558 Petri Callegari 



Ad eandem formulam per diversum her pervenit laudatus 

 Brianclion . (1) 



MeihoduSj quam secuti sumns, non solum faciliter nos du- 

 cit ad numerum ralionum delerminandum , quibus imitates di- 

 stribui possunt, sed eliam de modi's^ qui aclii perfici queunt, 

 nos adinouel, ac quomodo talis dislribulio fieri debeat, sub 

 oculos projicit. Exempli gratia ponamus m = 6,ra = 4; tunc 

 numerus ratiouum, quibus distribuiiones efficieudae sunt^ erit 

 decern , uude 



[l (1)h_1 (2)4.1 (3)^_1 (4)]— .(1 {0)2_l_(1 (3))2^(1 {3))2_^^1 {4))2 



^-(1('))I.(1(^))I-H(1(0)I.(1(3))I^-(1(0)I.(1W)l 

 -H(1 (2))I(1 (3))I_f.(1(2))I. (1 (4))I^_(1 (3))I . (1 (4))I. 



Exinde quisque videt unam unitatem unicuique individuorum 

 dari posse, et postea alias duas vel prirao, vel secundo, vel 

 terlio, vel quarto individuo; sive potins unam unitatem uni- 

 cuique individuorum dari posse, et ex duabus unitatibus resi- 

 duis unam primo , et alteram secimdo; sen unam primo, et 

 alteram tertio 5 vel unam primo , et alteram quarto . Vel 

 etiam ex duabus unitatibus residuis una dari potest secundo 

 individuo, ac altera terlio; sive una secundo individuo , al- 

 tera quarto; seu denique ex duabus unitatibus residuis una 

 dari potest tertio individuo ^ et altera quarto. Formida, quae 

 problema resolvit, in id manifeste reciditj ut si polynomiura 



1(i)_h1(2)_h hK") 



ad potentiam {m — ny^mam evehatur, dummodo coefEcientes 

 terminorum evolutionis praetermittantur . 



(1) Locus cit, videatur. pag. C5. 



